تصنیفی برای آرامش

یادش به خیر...روزی، یکی از اساتید نازنینمون در دانشگاه، پروفسور محمودی، در توصیف موسیقی سنتی، گفتند که با شنیدن این سبک از موسیقی ایرانی، هیچ احساس بدی به انسان دست نمی ده و شاید این مطلب رو در برابر برخی انواع موسیقی بیان کردند که در شنونده نوعی تشویش رو القا می کنن...حالا شایدم به درک ما نسبت به موسیقی های آنچنانی برگرده، اما حقیقتا توصیف خوبی از موسیقی ایرانی می تونه باشه...امروز یکی از تصنیف های بسیار زیبای محمدرضا شجریان در آلبوم "معمای هستی" رو انتخاب کردم و شنیدنش رو به اون دوست عزیزی که دیروز ایمیل زده بود و می گفت که یه کم حوصله هیچ کسی رو نداره، و هیچ عدم درکی رو تحمل نمی کنه، توصیه می کنم...قول می دم آرامش نسبی بعد از شنیدنش حاصل بشه...فقط چشمها رو ببندید و در سکوت بشنوید...باز هم یادش به خیر که هشت سال پیش، عطای عزیز، می گفت که شب امتحان این آلبوم معمای هستی رو گذاشته بود روی اوتو ریورس و تا صبح هی این پخش می شد..! می گفت هر وقت خوابم می گرفت و آهنگ به انتها و قسمت "های های خوندن" شجریان می رسید، مثل چی از خواب می پریدم....یادش به خیر

برای شنیدن تصنیف، اینجا را کلیک کنید

در جایی که کلمه عبور خواسته شده، عبارات زیر رو وارد کنید

UserName: musicarchive

Password: archive