Whisper of Solitude

تا شنبه آینده

2005-09-05T07:13:00.000+04:30

بعد از یکی دو روزی که از شروع مجدد وبلاگ می گذره، فکر

می کنم که یه چند نفری تازه وارد داشته باشیم

اولین نفر احتمالا یکی از دوستان دوران دور من هست

که قدیما یه دستی به کار روزنامه نگاری آماتور هم

داشت. من هم لینک وبلاگ سینمایی مشترک

ایشون رو به لیست لینک وبلاگ های همین صفحه

که در سمت راست صفحه قابل دسترسی هست

اضافه کردم که شما هم ببینید

دیگه اینکه، یه احتمالا دوست دیگری هم بودش

که در قسمت پیام های مستقیم، پیغام گذاشتند و

من نشناختم. و ای کاش با اسم پیغام می گذاشتند

به هر حال به همه جدیدی ها و قدیمی ها خیر مقدم

می گم و امیدوارم که نظراتتون رو هم

در همینجا بگذارید

_____________________

خبرهای جالب برای آدم های تشنه خبر این

روزها زیاده...جدای از خبرهای مطلقا سیاسی

که جاشون در وبلاگ من نیست، بعضی اخبار

دیگه، مثل اعلام آمادگی افغانستان جهت کمک

مالی به بازماندگان کاترینا و انتخاب شهردار جدید

تهران جالب توجه بودن

_____________________

من سه شنبه اگر خدا بخواد دارم میرم مشهد...اینه که

ممکنه تا روز شنبه هفته آینده که برگردم، این صفحه

به روز نشه...پیشاپیش شرمنده...مستقل از اینکه

من و خانوم والده، کلا به دلایل دیگری این تاریخ

رو برای سفر انتخاب کردیم، اما نگاهی به صفحات

تقویم، نشون میده که از یه جهات دیگرتری هم، زمان

خیلی خوبی رو انتخاب کردیم

_____________________

روز سه شنبه، ساعت دوازده ظهر، در بیست و چهار

سال قبل، من به دنیا اومدم...زنده باد

!!!

______________________

توهم

2005-09-03T11:53:00.000+04:30

کراسوس، پادشاه لیدیه، تصمیم داشت به ایران حمله کند

اما به هر حال می خواست با یک سروش یونانی هم

مشورت کند

سروش گفت: در سرنوشت توست که یک امپراطوری

عظیم را نابود کنی

کراسوس با خوشحالی اعلام جنگ کرد

پس از دو روز نبرد، ایرانی ها لیدیه را شکست دادند

پایتخت را اشغال کردند و کراسوس را اسیر گرفتند

کراسوس، برافروخته، پیکی به یونان فرستاد

تا به سروش بگوید که چه قدر در اشتباه بوده

سروش پاسخ داد

نه! شما در اشتباه بودید! شما یک امپراطوری عظیم

را نابود کردید: لیدیه را

مکتوب

پائولو کوئلیو

چون سبوی تشنه

2005-09-03T09:11:00.000+04:30

از تهی سرشار

جويبار لحظه ها جاريست

چون سبوي تشنه کآندر خواب بیند آب

واندر آب بيند سنگ

دوستان و دشمنان را مي شناسم من

زندگي را دوست مي دارم مرگ را دشمن

واي ، اما - با که باید گفت اين؟ - من دوستي دارم

که به دشمن خواهم از او التجا بردن
جویبار لحظه ها جاری

اخوان ثالث

باز هم فیلترشکن

2005-09-02T09:22:00.000+04:30

با عرض پوزش از همه! این مطلبی که می خوام بنویسم خیلی وبلاگی نیست، اما چون به شدت مورد نیاز دوستان هستش، اینجا می نویسم...چند وقتیه که تقریبا همه راههای رفتن به سایت اورکات بسته شدن...من یه راهی پیدا کردم که هم راحت هستش و هم سریع...تنها کاری که لازم هست اینه که برید و برنامه مقابل رو با همین ویرایش نهم بخرید و نصب کنید...این که از کجا می خواین ای او ال رو پیدا کنین به خودتون مربوطه، منتها نکته اینه که در این برنامه امکان حرکت در سایت های اینترنتی مثل اینترنت اکسپلورر وجود داره، تنها تفاوتها دو مورد هستن: اول سرعت بالاتر آوردن صفحات، و دوم بدون فیلتر بودن اون....نه تنها برای سایت های عادی نیازی به فیلترشکن نخواهید داشت، بلکه برای سایت هایی مثل اورکات که با هر فیلترشکنی نمی تونین واردشون بشید، این برنامه براحتی عمل می کنه...من که استفاده می کنم و مشکل خاصی ندارم...این هم برای اینکه باز سوال نکنین و انشااله که موثر باشه....یا حق

و سرانجام

2005-09-02T08:03:00.000+04:30

من برگشتم...شاید برای اون عده ای که ماجراهای این وبلاگ رو دنبال می کردند، این اومدن ناگهانی به اندازه اون رفتن ناگهانی تر، عجیب باشه...حقیقت اینه که خودم هم دلیل قانع کننده ای براش ندارم...ظاهرا انتخابات امسال بدون هیچ دلیل سیاسی و صرفا به دلیل کثرت اخبار و اطلاعاتی که آدمی مثل من دوست داره همیشه پیگیری کنه، کار وبلاگنویسی من رو دچار اختلال کرد...امروز که حساب می کردم، یه دو ماه و اندی شدش که نمی نوشتم. به هر حال بعد از یه دورهء تعطیلی، فکر کنم دوباره بتونم یه مدت کار رو ادامه بدم! البته این تا حدی هم وابسته به اینه که دوره فوق لیسانس توسط دولت فخیمه، چه قدر وقت آزاد برای من باقی بگذاره...بگذریم...یه چند روزی هم هستش که تهران بدجوری بوی پاییز می ده...وقتی بارون های شهریور شروع می شه، من اغلب دچار یه حالت نوستالژیک نسبت به دوران مدرسه میشم...البته بیشتر دوره دبستان که آب و هوا هم حساب کتاب بیشتری داشتش...اون موقع ها، قرار بود پاییز همیشه مثل سیل بارون بیاد...زمستونا از شدت برف همیشه چند روزی تعطیل باشیم...و بهار و تابستون هم....نمی دونم...اما سرتاپای این قوانین طبیعی هم مدت هاست که زیر و رو شدن...حرف نزده توی این مدت زیاد دارم، منتها بهتره کم کم (یا نم نم!) بگم که بیشتر بچسبه....فعلا یه قطعه از یدالله امینی رو می نویسم که بی مناسبت نیست

نخستین ابرهای تر

نخستین برگهای خشک

ناهمخوانی ساعت ها و سایه ها

آمیختگی اندیشه با شتاب

آخرین سفر دریا

آخرین بوی انگور

آه دوست من! به سوی که می روی؟

آنکه در انتظارش بودی

امسال

پیاده و آرام، از راه دیگر فرا رسیده است

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست

2005-06-14T19:26:00.000+04:30

قلب کوه - توچال

زندگی رسم خوشایندی است
زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه عشق
زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود
زندگی جذبه دستی است که می چیند

زندگی نوبر انجیر سیاه ، در دهان گس تابستان است
زندگی، بعد درخت است به چشم حشره
زندگی تجربه شب پره در تاریکی است

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد

زندگی دیدن یک باغچه از شیشه محدود هواپیماست
خبر رفتن موشک به فضا

فکر بوییدن گل در کره ای دیگر

زندگی شستن یک بشقاب است

زندگی یافتن سکه دهشاهی در جوی خیابان است
زندگی مجذور آینه است
زندگی گل به توان ابدیت
زندگی ضرب زمین در ضربان دل ما
زندگی هندسه ساده و یکسان نفسهاست

سهراب سپهری

حقیقت

2005-06-12T08:04:00.000+04:30

ای حقیقت! تو در همه جا کسانی را که به تو روی می آورند

به حضور می پذیری

و در عین حال به تمامی این پرسش های گونه گون پاسخ می دهی

لیکن همگان به روشنی نمی شنوند

درباره آنچه که می خواهند به تو روی می آورند

ولی همیشه آن پاسخ هایی را که می خواهند، نمی شنوند

بهترین خدمتگزار تو کسی است که

در فکر دریافت پاسخی که از تو می خواهد نیست

بلکه به طلب آنچه تو می گویی، می اندیشد

از اعترافات آگوستین قدیس

2005-06-11T08:37:00.000+04:30

شان پن در حال صحبت با نمازگزاران

جمعه گذشته

دانشگاه تهران

سلام آقای پن

2005-06-11T08:27:00.000+04:30

نیکول کیدمن، سیدنی پولاک کارگردان

و شان پن، پشت صحنه مترجم

خوب عجایب روزگار تمومی ندارن انگار...! اونهایی که پیام فیلم بیست و یک گرم ساخته آلخاندرو آمنبار خیلی به دلشون نشسته بود، بیست و یک گرم وزن روح به هنگام مرگ، یا اونهایی که فیلم رودخانه مرموز رو دیدن، یا کسانی که همسر سابق مدونا (!) رو از نزدیک ندیدن! و در آخر، کسانی که دنبال گیر آوردن نسخه ای از فیلم مترجم با بازی نیکول کیدمن و ساخته سیدنی پولاک هستن که همین امسال داره اکران می شه و اولین فیلمی هستش که رسما در داخل ساختمان سازمان ملل فیلم برداری شده، حتما کلی مثل من شاخ و دم در آوردن وقتی شنیدن که شان پن نازنین، دیروز رو وسط نماز جمعه دانشگاه تهران سپری کرده!!! این هنرپیشه اسکاری هالیوود و شخصیت ضد جنگ آمریکایی اونقدر شهرت و اعتبار داره که دیگه لزومی به معرفی بیشترش نباشه، اما خبر جالب اینه که از یک هفته مونده به انتخابات ریاست جمهوری ایران به عنوان خبرنگار روزنامه سانفرانسیسکو کرونیکال به ایران اومده و حالا ظاهرا کارش رو هم از نماز جمعه شروع کرده...نکته ظریف اینه که همون موقع که نمازگزارها مشغول سر دادن شعار مرگ بر آمریکا بودن، ایشون هم هی یادداشت بر می داشته! شان پن ظاهرا پیش از این هم سفری به عراق داشته و دیده های خودش رو در نشریه کرونیکال ثبت کرده و حالا ماموریت ایران بر عهده اون هستش....امیدواریم با توجه به روحیه ضد بوش و جنگ آقای پن، و همین طور مهمان نوازی و مشهور نوازی (!) ایرونی ها، گزارش خوب و قابل قبولی از فرهنگ و جامعه ایرانی در روزنامه مذکور ثبت بشه...به هر تقدیر، فکر کنم اگر کسی می خواد همبازی خانوم کیدمن رو در فیلم آخرش از نزدیک ببینه باید زودتر بجنبه که فردا خیلی دیره

2005-06-11T08:22:00.001+04:30

شان پن

نماز جمعه این هفته تهران

AFP

2005-06-11T08:22:00.000+04:30

شان پن در ایران

عکس از ایسنا

2005-06-11T08:21:00.000+04:30

مترجم

2005-06-11T08:19:00.000+04:30

شان پن و نیکول کیدمن

صحنه ای از فیلم مترجم

2005

به تیغم گر زنی، دستت نگیرم

2005-06-10T14:39:00.000+04:30

با خودم گفتم متن این تصنیف زیبا رو هم پست کنم....بسم الله

به تیغم گر زنی، دستت نگیرم...ماه من...ای سرو بلند بالا
رویت را به ما بنما
وگر تیرم زنی، منت پذیرم...ماه من...ای سرو بلند بالا
رویت را به ما بنما
بنازم چشم مستت را ... نبینم من شکستت را
چو مستم کرده ای، مستور منشین....ماه من...ای سرو بلند بالا
رویت را به ما بنما...بنما
چو نوشم داده ای، زهرم منوشان...ماه من...ای سرو بلند بالا
رویت را به ما بنما
بنازم چشم مستت را

نبینم من شکستت را

تصنیفی برای آرامش

2005-06-10T07:46:00.000+04:30

یادش به خیر...روزی، یکی از اساتید نازنینمون در دانشگاه، پروفسور محمودی، در توصیف موسیقی سنتی، گفتند که با شنیدن این سبک از موسیقی ایرانی، هیچ احساس بدی به انسان دست نمی ده و شاید این مطلب رو در برابر برخی انواع موسیقی بیان کردند که در شنونده نوعی تشویش رو القا می کنن...حالا شایدم به درک ما نسبت به موسیقی های آنچنانی برگرده، اما حقیقتا توصیف خوبی از موسیقی ایرانی می تونه باشه...امروز یکی از تصنیف های بسیار زیبای محمدرضا شجریان در آلبوم "معمای هستی" رو انتخاب کردم و شنیدنش رو به اون دوست عزیزی که دیروز ایمیل زده بود و می گفت که یه کم حوصله هیچ کسی رو نداره، و هیچ عدم درکی رو تحمل نمی کنه، توصیه می کنم...قول می دم آرامش نسبی بعد از شنیدنش حاصل بشه...فقط چشمها رو ببندید و در سکوت بشنوید...باز هم یادش به خیر که هشت سال پیش، عطای عزیز، می گفت که شب امتحان این آلبوم معمای هستی رو گذاشته بود روی اوتو ریورس و تا صبح هی این پخش می شد..! می گفت هر وقت خوابم می گرفت و آهنگ به انتها و قسمت "های های خوندن" شجریان می رسید، مثل چی از خواب می پریدم....یادش به خیر

برای شنیدن تصنیف، اینجا را کلیک کنید

در جایی که کلمه عبور خواسته شده، عبارات زیر رو وارد کنید

UserName: musicarchive

Password: archive

وصف عشق

2005-06-09T12:07:00.000+04:30

خرداد ماه، ارتفاعات زیبای تهران

سروی چون تو می باید، تا باغ بیاراید
ور در همه باغستان، سروی نبود شاید
در عقل نمی گنجد، در وهم نمی آید
کز تخم بنی آدم، فرزند پری زاید
چندان دل مشتاقان، بربود لب لعلت
کاندر همه شهر اکنون، دل نیست که برباید
هرکس سر سودایی، دارند و تمنایی
من بندهء فرمانم، تا دوست چه فرماید
گر سر برود قطعا، در پای نگارینش
سهلست ولی ترسم، کو دست نیالاید
حقا که مرا دنیا، بی دوست نمی باید
با تفرقه خاطر، دنیا به چه کار آید؟
سرهاست درین سودا، چون حلقه زنان بر در
تا بخت بلند این در، بر روی که بگشاید
ترسم نکند لیلی، هرگز به وفا میلی
تا خون دل مجنون، از دیده نپالاید
بر خسته نبخشاید، آن سرکش سنگیندل
باشد که چو باز آید، بر کشته ببخشاید
ساقی بده و بستان، داد طرب از دنیا
کاین عمر نمی ماند، وین عهد نمی پاید
گویند چرا سعدی، از عشق نپرهیزد
من مستم از این معنی، هشیار سری باید

شیخ اجل - بدایع

سلام جام جهانی

2005-06-09T10:09:00.000+04:30

عکس از خبرگزاری مهر

ما هم جهانی شدیم...دیروز وسط بازی داشتم با خودم می گفتم که خدا کنه این بازی با برد تموم بشه، تا حالا که این سید خندان، این همه راه رو تا ورزشگاه اومده و چند ماهی بیشتر به پایان دورش نمونده با خاطره خوش خداحافظی کنه...الحمدلله که این طور شد...اینجا تا صبح قیامت بود...تبریک به همه

فوتبال...صعود....سقوط

2005-06-08T06:55:00.000+04:30

A Few Good Men

عکس از خبرگزاری مهر

هشت سال پیش بود...کلاس دوم دبیرستان دانشگاه امیرکبیر تهران....بعد از کلی برد و باخت و مساوی، قرعه بازی پلی آف جام جهانی نود و هشت فرانسه به اسم ما و استرالیایی ها خورده بود...باهاشون تو تهران، یک بر یک مساوی کرده بودیم...کلید جام جهانی مساوی کردن با بیشتر از یک گل، یا بردن استرالیا بود...اونم هیچ جا، وسط ملبورن!!! یادش به خیر... استرالیا با نیم دو جین ستاره که بیشترشون توی انگلستان بازی می کردن، جلوی یه مشت فوتبالیست ایرونی ایستاده بودن که براشون بازی کردن در لیگ های اروپایی به یک حرف قشنگ
و نه حتی یک رویای قشنگ(!) شبیه بود

بعد از ظهره...یه هفتس که بچه ها از معلم راهنماها و ناظم و مدیر، قول گرفتن که دبیرستان رو روز بازی تبدیل به ورزشگاه کنن!!! تلویزیون آماده می شه...می گذاریمش وسط کلاس سوم الف...کل مدرسه (حتی دربون!) جمع می شن داخل یک کلاس...اکسیژن کمه! اولین تجربه نود دقیقه حضور من در یک استادیوم پانزده متری و با حضور صد نفر آدم، رقم می خوره....بازی شروع می شه...دو تا گل عقبیم!!! صدا به صدا نمی رسه....همه کارشناسن...آقا سیستم رو عوض کن...مگه کوری...سیستم سه پنج دو (!) جواب نمی ده...به پیستون های کناری بگو بکشن جلو...اه...هی من می گم این "ویرا" مربی نیست...فریاد و فریاد و فریاد....نیمه دومه...پانزده دقیقه تا بیست و چهار ساعت گریه کردن، وقت باقیه....توپ دست عزیزیه...رفت مستقیم سمت راست دروازه استرالیا، توی هجده قدم، روی خط کرنر....خورد زمین....توپ یک ثانیه ازش دور شد و دوباره برگشت...در عرض کسری از ثانیه بلند شد...پاس داد به بازیکن کناری....آهان...حالا....گل اول رو زده بودیم....کلاس منفجر شد....آقای ناظم چشم غره می رفت...کسی محلش نذاشت...چند دقیقه گذشت....باز هم عزیزی...با اون هیکلش...تک و تنها توپ به دست (!) داره می ره سمت دروازه بان!!! پس بقیه کجان؟! خیلی دورتر از هجده قدم کارش به تک به تک با دروازه بان می کشه...اه....چرا از این جا شوت زدی.....آخه دانشمند!!؟ وای خدا......گل شد.....! صعود کردیم....آقای ناظم هم منفجر شد....! یه آدم عقده ای تور دروازه ایران رو داره گاز می زنه!!! مرض داره؟ بابا کوتاه بیا...ده دقیقه وقت تلف شده...خدایا، اینم شد زندگی!!؟ می گذره می گذره....سه تا سوت....تمام...بعد از بیست سال، ما نسلی هستیم که جام جهانی رو دوباره می بینیم....میدون ولیعصر قیامته....تا نبینی باور نمی کنی....دوربین دیجیتال ندارم (شاید هنوز اختراع نشده!!) اتوبوسهای شرکت واحد تبدیل به طبل شده...مردم روی سقف اتوبوسهایی هستند که دور تا دور میدون توقف کردن....وا !!! پدرجان این ادا ها چیه؟! یکی وسط استخر میدون، یکی روی تیر چراغ برق....جنگلیه! اما صعود کردیم

چهار سال قبله...توی هال نشستم با آقای پدر فوتبال می بینم....مدتیه که از بحرین فکستنی (!) سه تا گل خوردیم...باز هم کارمون به پلی آف کشیده...خیلی تحقیرمون کردن...ما رو که بردن، چون عربستان صعود کرده، با پرچم اونا دور افتخار می زدن....باز قصه عرب و عجم زنده شده...حالا اما بازی برگشت با ایرلنده...اونجا باختیم...بازی توی آزادیه...نود دقیقه می دویم...اتفاقی نمیفته...دقایقی قبل از پایان بازی (قبل از حذف ما)، یحیی گل می زنه...ایرلند رو توی ایران بردیم...اما چه فایده...حذف شدیم....یحیی جوری گریه می کنه که دل سنگ رو هم آب می کنه....حذف شدیم....حذف

امشبه !!! نمی دونیم چی میشه....همه رو بردیم...این مارمولک ها رو هم باهاشون مساوی کردیم....خدا خواسته این دوره گیر عربستان و کویت با اون زمین خوردن های همیشگی و جنگ های روانی نیفتادیم....ظاهرا ژاپنی ها و کره ای ها متمدن ترن!!! خاتمی هم اومده...همسر آقای پروفسور کروات هم اومده...بابا مامان فریدون هم!!!؟ همه دوست داریم، از سر و صداها تا صبح خوابمون نبره....قول می دیم متمدنانه برخورد کنیم! اما...توی زمین به جبران چهار سال پیش، می خوایم پوست بعضی ها رو بکنیم!!! اما بازم بعدش قول می دیم، کاریشون نداشته باشیم...مشکل اینه که تیم حریف هم ایرونیه...سه چهار بازیکن اهل بندرعباس و غیره...یکی شون تا ده سالگی اصفهان زندگی می کرده...حالا بهش می گن با خبرنگارهای ایرونی حق نداری فارسی حرف بزنی!!! (اما با پرچم عربستان می تونی دور افتخار بزنی!!) باشه...این هم می گذره...شب، بعد بازی امیدوارم که خبر صعود رو پست کنم...ببینم می تونیم بازی تیم ملی رو توی جام جهانی از نزدیک (!) ببینیم....بسم الله

مناجات

2005-06-07T09:55:00.000+04:30

ای خداوند

به علمای ما مسئولیت، به عوام ما علم و به مومنان ما روشنایی
و به روشنفکران ما ایمان و به متعصبین ما فهم
و به فهمیدگان ما تعصب و به زنان ما شعور و به مردان ما شرف
و به پیران ما آگاهی، و به جوانان ما اصالت
و به اساتید ما عقیده و به دانشچویان ما....نیز عقیده
و به خفتگان ما بیداری و به بیداران ما اراده
و به مبلغان ما حقیقت و به دین داران ما دین
و به نویسندگان ما تعهد و به هنرمندان ما درد
و به شاعران ما شعور و به محققان ما هدف
و به نومیدان ما امید و به ضعیفان ما نیرو
و به محافظه کاران ما گستاخی و به نشستگان ما قیام
و به راکدان ما تکان و به مردگان ما حیات
و به کوران ما نگاه و به خاموشان ما فریاد
و به مسلمانان ما قرآن و به شیعیان ما علی
و به فرقه های ما وحدت و به حسودان ما شفا
و به خودبینان ما انصاف و به فحاشان ما ادب
و به مجاهدان ما صبر و به همه مردم ما خودآگاهی
و به همه ملت ما همت تصمیم و استعداد فداکاری
وشایستگی نجات و عزت بخش

مجسمه - مُحمٌقه - مقدمه

2005-06-06T21:58:00.000+04:30

این گروه خشن

اون روزی (!) داشتم به چند تا مطلب جالب در خصوص نظم، حمله آمریکا و ترافیک (به مفهوم کلمه!) فکر می کردم. یه جوکی هست که میگن اگر برادران یانکی (!) آمریکایی قصد حمله به ایران رو داشته باشن، عمرا اگه تا خود تهران هم برسن، بازم کار خاص و جدیدی از دستشون بر نمیاد! علتش هم خیلی ساده به نظر می رسه! اینکه تانک هاشون توی ترافیک اتوبان همت، یا پشت چراغ قرمزهای خیابون ولیعصر یا حتی برای پیدا کردن جای پارک جلوی نمایشگاه بین المللی (اگر اشتباها همزمان با نمایشگاه کتاب حمله کنن که اصل غافلگیری رو هم در دستور کار خودشون قرار داده باشن!) و یا نهایتا اگر از همه اینها هم در برن، در پشت همین خطی های میدون مجسمه (!) – تجریش، گیر می کنن...یعنی به فرض هم که اونقدر آی کیو باشن که به جای حمله و عبور از طریق زاگرس (!)، بخوان با یک ابتکار خلاقانه از شمال البرز بهمون حمله کنن، قطعا پای ایستگاه تله سیژ و کنار مجسمه (!) میدون دربند، با هیئتی که در عکس فوق هم به خوبی (!) قابل مشاهده هستش، زمین گیر میشن...حالا عرض من چیه؟ یعنی من که اونقدر روحیه میهن پرستی دارم که نخوام وضعیت قمر در عقرب ترافیکی پایتخت رو به گوش جهانیان برسونم...من این مقدمه رو گفتم که یه بحث امنیتی بکنم...اینکه چند وقت پیش صحبت از این به میون اومد که امکان خرید و فروش و استفاده از هواپیماهای اختصاصی، در ایران مثل سایر نقاط جهان، فراگیر بشه...منتها بعد یه عده ای ظاهرا مخالف بودن و شاید با دلایل امنیتی رد کرده بودن...اما من با توجه به بیست و چند سال سابقه زندگی در تهران به این نتیجه رسیدم که اتفاقا به لحاظ مواجهه با حمله آمریکای جهانخوار، آزاد کردن استفاده از هواپیماهای اختصاصی کلی ضریب امنیت ملی رو بالا می بره! حالا چه جوری؟ خوب واضحه...همون طور که در عکس مشاهده می کنین و صحبت های فوق هم به حد کافی گویا بودن، به این نتیجه می رسیم که یانکی ها در اوج استفاده از ذکاوتشون، زمین گیر می شن! اما کسی نگفته که اینها آسمان گیر هم میشن!! لذا می تونن از راه هوا ما رو از زندگی ساقط کنن...حالا اگر ما یه پیش دستی کنیم و قبل از حمله آمریکا، آسمان تهران رو هم مثل زمینش، صرفا به لحاظ ترافیکی به گند بکشیم و بتونیم یه عکس مشابه از آسمان تهران (طوری که دقیقا بشه جای این ماشین ها هواپیما بگذاریم و جای آسفالت هم آسمون!) اخذ کنیم، قطعا ضریب امنیت رو بالای شصت و سه درصد بردیم...و با احتساب پنجاه و هفت درصدی که در اثر زمین گیری ارتش کفر، حاصل می شه، جمعا به قول آقای علی پروین، صد و بیست درصد امنیت ملی داریم...نظر شما چیه؟

تبصره (!): بنده آخرالامر هم هرچی فکر کردم، نفهمیدم که اون روزی، این ماشین ها بالاخره چه طوری از گره بیرون اومدن و رفتن خونه هاشون

این سوئیسی های بی خاصیت

2005-06-06T09:37:00.000+04:30

Switzerland

خوب به سلامتی اهالی محترم کشور محافظه کار دائمُ البیطرفِ فخیمهء سوئیس هم بالاخره کوتاه اومدن که به جمع کشورهای عضو منطقه شنگن بپیوندند...این کشور ناز نازی اصولا عضو هیچ فرقه و گروهی نیست...حتی عضو اتحادیه اروپا هم نمی شه که یه وقت نگن تو بی طرف نیستی! ولی به هر تقدیر این عضویت در شنگن هم خودش جای بسی امیدواریه...یا به قول ایرونی ها یه مو کندن از خرس هم غنیمته!!! داستان اینه که کشورهای عضو منطقه شنگن که خیلی از کشورهای مهم اروپایی رو شامل می شه (مثل فرانسه، آلمان، بلژیک، هلند و خیلی های دیگه) قرارداد مرزهای باز نسبت به هم دارن...یعنی اگر شما ساکن یکی از این کشورها باشین، یا نه فقط برای گردش از یکی از این کشورها ویزا گرفته باشین، می تونین با یک ویزا به همه اعضا رفت و آمد کنین، هیچ کس هم نمی گه آقا یا خانم اینجا چی کار داری؟ و باور بفرمایید، اگر یک بار طعم این مسافرت آزادانه از یک کشور به چند کشور رو چشیده باشید، این خبر اخیر بدجوری بهتون مزه می ده!!! این موضوع وقتی اهمیت بیشتری پیدا می کنه که بدونیم سوئیس از شمال با آلمان، از غرب و جنوب با فرانسه، از شرق با اتریش و لیختن اشتاین و از جنوب با ایتالیا مرز مشترک داره و این وسط به نوعی گیر کرده و عرض خود می بره و زحمت دیگران می داره! به امید روزی که ما هم با همسایگان عزیزمون که شامل کشورهای مهمی مثل افغانستان، عراق، ترکمنستان و پاکستان می شه، قوانین مرزهای باز رو برقرار کنیم...البته این رو به کنایه نمی گم...چون واقعا اگر از نظر امنیتی کشورها بتونن کنترل داشته باشن و از این حیث ایرادی ایجاد نشه، کلا سیستم مرزهای باز در تعامل فرهنگی بین کشورها بی نهایت مهم و تاثیرگذاره....به امید چنان روزی

بانو - گلف - فیلتر

2005-06-05T07:02:00.000+04:30

گلف بانوان - مسابقات انتخابی تیم ملی

امروز اول صبحی داشتم اخبار رو ورق (!) می زدم...بعد در سایت بی بی سی که بودم یک اتفاق مسخره ای افتاد...حقیقتش در ایران امثال من که صبح تا شب پای نت هستن دیگه دیدن سایت های فیلتر شده براشون تبدیل به یک عادت شده، اما این که فقط بخشی (!) از یک سایت فیلتر بشه، حقیقتا جزء نتایج درخشان استعداد جوانان فکور (!) ایرانی در آی اس پی های نازنین این مملکته....وسط سایت بی بی سی بودم که دیدم یه خبری در حاشیه صفحه اصلی در مورد مسابقات گلف بانوان ایران نوشته شده...قبلا حتی توی روزنامه هم این خبر رو خونده بودم...منتها فرقش این بود که این بار گفته شده بود که مسابقات انتخابی تیم ملی!!! و من چون هنوز مطمئن نبودم که ما در ایران غیر از مجموعه انقلاب تهران، زمین گلف درست حسابیه دیگه ای داشته باشیم، چه برسه به اینکه تیم ملی تشکیل بدیم، این بود که روی لینک کلیک کردم...ولی در کمال تعجب دیدم که فرموده بودند "مشترک گرامی! دسترسی به این سایت (!) امکانپذیر نمی باشد." به جان شما کلی شاخ و دم در آوردم...بعدش هم از فرط کنجکاوی که حالا به دلیل فیلتر شدن دو چندان شده بود، با یه فیلتر شکن رفتم و مطلب رو خوندم....اما از وقتی که خوندم همچنان تعجبم بیشتر شده که توی این صفحه، تنها حرف مستهجن (!) این بودش که

ايران در رده بندی جهانی و آسيايی شرايط نامناسبی دارد؛

رتبه سی و چهار بین سی و چهار کشور در آسیا

و رتبه شصت و دو بین شصت و دو کشور در جهان

حالا جدی شما فکر میکنین صفحه مذکور به این علت (!) فیلتر شده بود؟
اگر این طور باشه باید به حس وطن دوستی این عزیزان تبریک گفت
شایدم مسئول فیلترینگ این صفحه، بنده خدا خودش جزء شرکت کننده های ناموفق مسابقات انتخابی بوده
الله اعلم

Love and Hate..

2005-06-04T20:32:00.000+04:30

زنی به مردی گفت: دوستت دارم

و مرد گفت: آرزو دارم که سزاوار عشق تو باشم

زن گفت: مرا دوست نداری؟

مرد فقط به زن خیره شد و چیزی نگفت

زن فریاد زد: از تو متنفرم

مرد پاسخ داد: پس آرزو دارم که سزاوار نفرت تو باشم

جبران خلیل جبران

تو بمان

2005-06-04T20:21:00.000+04:30

هوشنگ ابتهاج

با من بیکس تنها شده یارا تو بمان
همه رفتند از این خانه، خدا را تو بمان
من بی برگ خزان دیده دگر رفتنی ام
تو همه بار و بری، تازه بهارا تو بمان
داغ و درد است همه نقش و نگار دل من
بنگر این نقش به خون شسته، نگارا تو بمان
زین بیابان گذری نیست سواران را - لیک
دل ما خوش به فریبی است، غبارا تو بمان
هر دم از حلقه عشاق، پریشانی رفت
به سر زلف بتان! سلسله دارا تو بمان
شهریارا، تو بمان بر سر این خیل یتیم
پدرا، یارا، اندوه گسارا تو بمان
سایه در پای تو، چون موج، دمی زار گریست
که سر سبز تو خوش باد کنارا تو بمان

خانه ات آباد ای ویرانی سبز عزیز من

2005-06-03T08:43:00.000+04:30

زیبایی در شیرپلا

با تو دیشب تا کجا رفتم
ناخدا وانسوی صحرای خدا رفتم
من نمی گویم ملایک بال در بالم شنا کردند
من نمی گویم که باران طلا آمد
با تو لیک ای عطر سبز سایه پرورده
ای پری که باد می بردت
از چمنزار حریر پر گل پرده
تا حریم سایه های سبز
تا بهار سبزه های عطر
تا دیاری که غریبیهاش می آمد به چشمم آشنا، رفتم
پا به پای تو که می بردی مرا با خویش
همچنان کز خویش و بیخوشی
در رکاب تو که می رفتی
همعنان با نور
در مجلل هودج سّر و سرود و هوش و حیرانی
سوی اقصا مرزهای دور
تو قصیل اسب بی آرام من، تو چند طاووس نر مستم
تو گرامیتر تعلق، زمردین زنجیر زهر مهربان من
پا به پای تو
تا تجرد، تا رها رفتم
غرفه های خاطرم پر چشمک نور و نوازشها
موجساران زیر پایم رامتر پل بود
شکرها بود و شکایتها
رازها بود و تامل بود
با همه سنگینی بودن
و سبکبالی بخشودن
تا ترازویی که یکسان بود در آفاق عدل او
عزت و عذل و عزا رفتم
چند و چونها در دلم مردند
که بسوی چرا رفتم
شکر پر اشکم نثارت باد
خانه ات آباد ای ویرانی سبز عزیز من
ای زبرجدگون نگین خاتمت بازیچه هر باد
تا کجا بردی مرا دیشب
با تو دیشب تا کجا رفتم

مهدی اخوان ثالث

پایان زهیر

2005-05-31T17:01:00.000+04:30

امروز کتاب زهیر رو هم تمام کردم....آخرین کتاب پائولو کوئلیو که برای اولین بار در جهان، و برای دور زدن قوانین عجیب و غریب حقوق مولفین در ایران (و پیش از کشور مادر)، به زبان فارسی چاپ شده....رمانی جذاب و تامل برانگیز از کوئلیو که برای کسی مثل من که آشنایی قبلی با آثار اون، به جز البته خوندن متن های منفصل کتابهاش، نداشتم، قابل توجه بود....کتاب پر از کنایات و اشاراتی در ریزه کاری های احساسی و زندگی روزمره ما آدمهاست و همچنین اندرزهایی که گرچه درصد مشخصی از اونها به هیچ وجه با سازمان فکری من جور در نمیاد، اما شنیدنشون و فهم این که کس یا کسانی هم هستند که زندگی رو اینگونه می بینند، خالی از لطف نبود....کتاب توسط آرش حجازی و انتشارات کاروان، مترجم و ناشر رسمی کتابهای کوئلیو در ایران ترجمه و چاپ شده...کتاب در مورد مفهوم زهیر آورده: خورخه لوئیس بورخس مفهوم زهیر را مربوط به سنت اسلامی می داند و حدس می زند در آغاز سده هجدهم مطرح شده باشد. زهیر به عربی یعنی بیش از حد تابناک، مرئی، حاضر، چیزی که نمی توان نادیده اش گرفت. چیزی یا کسی که وقتی برای اولین بار با آن ارتباط پیدا می کنیم، کم کم فکر ما را اشغال می کند، تا جایی که نمی توانیم به چیز دیگری فکر کنیم. این حال را می توان سلامت دانست یا جنون

برای آشنایی بیشتر با این کتاب، می تونین متن فصل اول اون رو از سایت انتشارات کاروان یا با کلیک کردن در اینجا مطالعه کنید

و یک کلیپ فلش در ارتباط با کتاب

در زندگی هر کس، همواره اتفاقی وجود دارد که عامل اصلی توقف پیشرفت اوست. یک ضربه، یک شکست تلخ، یک نومیدی عشقی، تا حتی پیروزی که درست درکش نمی کنیم، می تواند باعث بزدلی و عدم پیشرفتن ما بشود. جادوگر، هنگامی که می خواهد نیروهای نهانش را رشد بدهد، باید اول خود را از این نقطه کنترل چی رها کند، و برای این کار باید زندگی اش را مرور و این نقطه را کشف کند
زهیر

2005-05-31T08:49:00.000+04:30

در آوار خونین گرگ و میش، دیگر گونه مردی آنک
که خاک را سبز می خواست و عشق را شایسته زیباترین زنان
که اینش به نظر هدیتی نه چنان کم بها بود که خاک و سنگ را بشاید

چه مردی، چه مردی که می گفت
قلب را شایسته تر آن که به هفت شمشیر عشق در خون نشیند
و گلو را بایسته تر آن که زیباترین نامها را بگوید

و شیرآهن کوهمردی ازین گونه عاشق
میدان خونین سرنوشت، به پاشنه آشیل در نوشت
روئینه تنی که راز مرگش اندوه عشق و غم تنهایی بود

آه اسفندیار مغموم
تو را آن به که چشم فرو پوشیده باشی

آیا نه، یکی نه بسنده بود که سرنوشت مرا بسازد؟
من تنها فریاد زدم نه
من از فرو رفتن تن زدم
صدایی بودم من، شکلی میان اشکال
و معنایی یافتم
من بودم و شدم
نه زان گونه که غنچه ای، گلی، یا ریشه ای که جوانه ای، یا دانه که جنگلی

راست بدان گونه که عالیمردی، شهیدی
تا آسمان بر او نماز برد

من بینوا بندگکی سر به راه نبودم
و راه بهشت مینوی من، بزرو طوع و خاکساری نبود

مرا دیگر گونه خدایی می بایست
شایسته آفرینه ئی که نواله ناگزیر را گردن کج نمی کند

و خدایی دیگر گونه آفریدم

دریغا، شیرآهن کوهمردا که تو بودی
و کوهوار پیش از آن که به خاک افتی
نستوه و استوار مرده بودی

اما نه خدا و نه شیطان
سرنوشت تو را بتی رقم زد که دیگران می پرستیدند
بتی که دیگران اش می پرستیدند

احمد شاملو

Enigma in D-Emotion....

2005-05-30T21:51:00.000+04:30

و این هم آخرین حرف امروز....آهنگی فوق العاده زیبا از آلبوم "احساسات" انیگما که مهدی عزیز داده بود...باز هم به روال سابق از کلمه عبوری که در زیر اومده استفاده کنید

موسیقی "احساسات" را از اینجا بشنوید
در جایی که کلمه عبور خواسته شده، عبارات زیر رو وارد کنید
UserName: musicarchive
Password: archive

O Zahir...

2005-05-30T13:14:00.000+04:30

مسیر شیرپلا به ایستگاه پنجم توچال

پس، بسیار مهم است که بگذاریم بعضی چیزها بروند، رهایشان کنیم، آزادشان کنیم. انسان ها باید درک کنند که هیچ کس با کارت های علامت دار بازی نمی کند، گاهی می بریم، گاهی هم می بازیم. منتظر نباشید چیزی را به شما برگردانند، منتظر نباشید قدر تلاشتان را بدانند، نبوغتان را کشف کنند، عشقتان را درک کنند. چرخه ها را ببندید. نه به خاطر غرور یا بی قابلیتی یا برتری جویی، به خاطر آن که آن چیز، دیگر در زندگی تان جای نمی گیرد. در را ببندید، موسیقی را عوض کنید، خانه را تمیز کنید، غبارها را بتکانید. دیگر آن کسی نشوید که بودید، و کسی بشوید که هستید

O Zahir

Paulo Coelho

(جمله آخر باعث می شه، که من محل تبلور تعهد در زندگی رو گم کنم)

Forget...Adaptation...

2005-05-30T08:05:00.000+04:30

روز جمعه ای، توی کوه، با یه بابایی یه بحثی پیش اومد و جلو رفت که اون روز پیش خودم گفتم اگه عمری بود، توی وبلاگ یه اشاره ای بهش بکنم...شاید جالب باشه...صحبت بر سر این بود که دو تا ویژگی مهم در انسان وجود دارن که اگر نباشن یا ضعیف باشن، آدم رو توی زندگی دچار دردسر می کنن....اولین ویژگی فراموش کردنه و دومیش هماهنگ شدن...قاعده کلی اینه که هر دو خصوصیت به شکل درست و قانونمندی در وجود انسان، حاضر و آماده و به نحوی سپر بلای آدمی در برابر کوه مشکلات فردی، خانوادگی و اجتماعی باشن....نکته ای که هست اینه که معمولا انسان از هر دو یا لااقل یکی از این دو ویژگی برای حفاظت روانی خودش استفاده می کنه....چون ماها هیچ کدوم موجودات کاملی نیستیم و ضعف های احساسی و فکری ریز و درشتی رو میشه در شخصیتمون پیدا کرد، لذا این دو ویژگی هم از این ضعف ها مستثنا نیستن...شاید مکانیزم اصولی فعالیت این دو روحیه یا خصوصیت اینه که هر وقت ما در زندگی با مشکلی مواجه می شیم - چه بتونیم مشکل رو حل کنیم و چه اینکه از عهده حلش بر نیاییم - خواه نا خواه مثل هر خطر یا معضل دیگه ای، سعی می کنیم فاصله خودمون رو با این مشکل به حداکثر برسونیم...شاید به ظاهر خیلی ها سعی می کنن با مشکلات درگیر بشن و حلشون کنن، اما موضوع اینه که از نظر فکری، به اعتقاد من، همیشه یک تمایل عمیق برای رهایی و فرار از اون مشکل وجود داره، چون اصولا هدف انسان، خوب زندگی کردنه و یک مشکل، مانعی برای رسیدن به این هدف محسوب می شه...حصول فراموشی، چه به سرعت و چه در نتیجه یه فرآیند بطئی محصول مستقیم چنین گرایش ناخودآگاه درونیه که اصلا هم گرایش بدی نیست...گرچه افراط در هر صفت و اندیشه ای مضر و آسیب رسان هستش، اما به نظرم در بیشتر مواقع، فراموشی نه تنها نزدیک ترین راه، بلکه بهترین و تنها راه حل مشکلات (یا بهتره بگم، کم کردن آسیب های ماندگار مشکلات زندگی) هستش... حقیقت اینه که همون طور که افراط در فراموشی و یادآوری نکردن تجربه ها و خاطرات تلخ ومسائل زندگی، می تونه خطرناک باشه، اما یک خطر دیگه هم اینه که ما در فراموش کردن هم ضعیف باشیم...آدمی رو تصور کنین که در چنین امری ضعیفه و عزیزی رو به طریقی از دست می ده،دچار عشقی ناکام می شه، به بخشی از آمال مهم زندگیش در پی حادثه ای نمی رسه، در یک مرحله حساس زندگی زمین می خوره و....توانایی فراموشی هم نداره....چه کار می کنه؟ خود خوری....و این خود خوری نه تنها از درون چنین آدمی رو ویران می کنه، بلکه از برون هم آدمی منزوی و تنها و نالان رو پدید میاره که همنشینی باهاش جذابیتی هم برای اجتماع اطرافش نداره....پس هرچه بیشتر در این تنهایی غوطه ور میشه.....اونقدر در این مسیر جلو میره و اونقدر اون درد فراموش نشده در ذهنش تکرار و تکرار میشه که می تونه هر عمل غیر عاقلانه ای از چنان آدم معقولی هم، سر بزنه....فراموش کردن مصیبت های زندگی از کوچک تا بزرگ، یک موهبته، یک هنره....هنر این هستش که در عین تجربه گرفتن از یک معضل، خاطرات آزار دهندش رو کم رنگ کنیم و رو به جلو حرکت کنیم...این بخش تئوریک ماجراست...اما در عمل، خود گوینده هم با اشکال مواجهه....خاصیت دوم مرتبط با فراموشی، هماهنگ شدنه...این دومی اغلب حتی جور ناتوانی در هنر فراموش کردن رو هم می کشه و فکر می کنم اگر کسی در فراموش کردن مصیبت هاش، عاجز باشه، تنها راه حل این هستش که خودش رو با شرایط تحمیلی، وفق بده....این شاید کمی خلاف انسانیت، یا خلاف اصل حرکت در جهت اصول اعتقادی به حساب بیاد، اما هماهنگ شدن با شرایط، به جهت کم کردن بار یک غم، تومنی هفت صنار با سمندر صفت بودن فرق می کنه....اینها دو چیزن....در اینجا با هماهنگ شدن با شرایط، نمی خوایم که سهم بیشتری از حقمون رو به دست بیاریم...تنها چیزی که می خوایم، برگشتن به وضعیت نرمال یا لااقل نزدیک شدن به این حالته، نه چیزی بیشتر....این روحیه دوم یعنی هماهنگ شدن رو دیگه همه دارن....یعنی لااقل تمام کسانی که نمی خوان با کوچک ترین ناکامی دست به خودکشی بزنن، خودشون رو به نحوی، هر چند با احمقانه ترین توجیهات، با شرایط هماهنگ می کنن که زنده بمونن....به هر حال بعد از همه این صحبت ها، فکر می کنم اگر از هردوی این توانایی ها بتونیم به طور همزمان و هماهنگ استفاده کنیم، و اونها رو به شکل درست و در حد لازم تقویت کنیم، توی خیلی از گردنه های زندگی، ناگهان خرد نمی شیم....دیگه لااقل می تونیم ادعا کنیم که اونقدر شهامت برای مواجهه با بینهایت دردهای زندگی شخصیمون داریم، که آوار زندگی اگر در حد یک آجر باشه یا یک دیوار، ما در زیر اون له نمی شیم و سپر محکمی برای محافظت روی سرمون، یا در اعماق قلب و روحمون، داریم.....اما بی مرگ هم نیستیم.....و مثل همه ابناء بشر، اگر ناگهان کل ساختمون فرو بریزه، برای ما که آماده هستیم هم، امکان مرگ وجود داره...مهم، تلاش بیشتر، تا آخرین نفس، برای زنده موندنه.....برای انسان بودن

غزلیات

2005-05-28T06:13:00.000+04:30

کفش دوزک - شیرپلا - سوژه از روشن عزیز - عکس از علی آقای فتحی

سلسله موی دوست، حلقه دام بلاست

هرکه در این حلقه نیست، فارغ از این ماجراست

گر بزنندم به تیغ، در نظرش بیدریغ

دیدن او یک نظر، همچو منش خونبهاست

گر برود جان ما، در طلب وصل دوست

حیف نباشد که دوست، دوستتر از جان ماست

دعوی عشاق را، شرع نخواهد بیان

گونهً زردش دلیل، ناله زارش گواست

مایه پرهیزگار، قوت صبرست و عقل

عقل، گرفتار عشق؛ صبر، زبون هواست

دلشدهً پایبند، گردن جان در کمند

زهرهً گفتار نه، کاین چه سبب وان چراست؟

مالک ُملک وجود، حاکم رد و قبول

هرچه کند جور نیست، ور تو بنالی جفاست

تیغ بر آر از نیام، زهر برافکن به جام

کز قِـبَل ما قبول، وز طرف ما رضاست

گر بنوازی به لطف، ور بگذاری به قهر

حکم تو بر من روان، زجر تو بر من رواست

هرکه به جور رقیب، یا به جفای حبیب

عهد فراموش کند، مدعی بیوفاست

سعدی از اخلاق دوست، هرچه بر آید نکوست

گو همه دشنام گو، کز لب شیرین دعاست

غزلیات - شیخ اجل

خبرگزاری فارس

2005-05-26T06:27:00.000+04:30

Iran Presidential Election Candidates

June 2005

دیشب که مشغول خوندن اخبار در سایت های مختلف بودم، به بخشی از سایت خبرگزاری فارس برخوردم که ظاهرا یک عکاس یا گرافیست خوش ذوق، عکسهای کاندیداهای ریاست جمهوری رو به شکل جالبی کنار هم قرار داده بود و از ترکیب عکس اونها با هم، یه تصویر واحد رو به وجود آورده بود. فکر کنم، شش تا عکس بود، که من از بین اونها این عکس بالایی رو انتخاب کردم که روی وبلاگم بگذارم...چون خیلی قشنگ بود و من هم هیچی راجع به انتخابات روی وبلاگ نگفته بودم و نخواهم گفت! اینه که این عکس که تلمیحی به صحبت آقای خاتمی در خصوص صف داوطلبان برای یک صندلی هم داره، رو به جای حرف و حدیث اضافی می گذارم

چهره ها هم که شناخته شدن و نیاز به معرفی ندارن...اما باز برای کسانی که یک در یک میلیون نمی شناسن، به ترتیب از راست: آقایان رضایی، هاشمی، مهرعلیزاده، معین، لاریجانی، کروبی، قالیباف و احمدی نژاد هستند. تا ببینیم که روز بیست و هفتم خرداد، چه کسی مهمان هشت (!) سال آینده مردم می شه؟

INSIDE THE KINGDOM...

2005-05-25T15:11:00.000+04:30

INSIDE THE KINGDOM

MY LIFE IN SAUDI ARABIA

CARMEN BIN LADEN

خوب همون طور که مدتی قبل قول داده بودم، می خوام امروز یه کتاب جدید معرفی کنم...در حقیقت یکی از چند کتابی رو که در نمایشگاه کتاب امسال خریدم و همین یکی دو روز پیش خوندنش رو به پایان رسوندم....کتاب "در قلمرو پادشاهان" که در واقع خاطرات همسر برادر "اسامه بن لادن" تروریست نازنین معروف (!) هستش! این کتاب بنا بر ادعای ناشر ایرانی، پر فروش ترین کتاب سال در زمان انتشار بوده...من اینجا به روال دفعه قبل، متنی که در پشت جلد کتاب اومده رو براتون می نویسم و خوندن کتاب رو هم، چنانچه علاقمند به داشتن یه آگاهی عمومی نسبت به حال و هوای جامعه امروزی عربستان (که بر حسب اتفاق، اتباعش در خیلی از اخبار و رویدادهای جنگ با تروریسم (!) شهرت پیدا کردن) هستید، توصیه می کنم...این کتاب توسط علی رضا میراسداله ترجمه شده و نشر ثالث اون رو منتشر کرده....و اما متن پشت جلد کتاب
در سال هزار و نهصد و هفتاد و چهار، کارمن بن لادن، زنی نیمه ایرانی و نیمه سوییسی، به ازدواج یکی از پسران خانواده بن لادن در آمد. او جوان و عاشق پیشه بود. زنی آزاد بود و اروپایی که به خانواده ای مرتجع با فرهنگی پیچیده و استثنایی پیوست. در عربستان او از سر تا پا پوشیده و با روبند از خانه خارج می شد و شوهرش اجازه داشت هر زمان که دلش خواست او را طلاق دهد و فرزندانش را برای همیشه از وی بگیرد. اکنون کارمن بن لادن پرده از رازهای خانواده ای بر می دارد که جز با نفوذترین و قدرتمندترین خانواده های جهان است و از آن مهم تر، ارتباط این خانواده را با خانواده سلطنتی عربستان سعودی یعنی آل سعود روشن می نماید. در این میان نقش یکی از برادران بن لادن به نام اسامه بن لادن، انکار نشدنی است

عاشقانه

2005-05-25T14:20:00.000+04:30

Love...

ای شب از رویای تو رنگین شده

سینه از عطر توام سنگین شده

ای به روی چشم من گسترده خویش

شادیم بخشیده از اندوه بیش

همچو بارانی که شوید جسم خاک

هستیم ز آلودگی ها کرده پاک

ای تپش های تن سوزان من

آتشی در سایه مژگان من

ای زگند مزارها سر شارتر

ای ز زرین شاخه ها پربارتر

ای در بگشوده بر خورشیدها

در هجوم ظلمت تردیدها

با توام دیگر ز دردی بیم نیست

هست اگر، جز درد خوشبختیم نیست

این دل تنگ من و این بار نور؟

های هوی زندگی در قعر گور؟

ای دو چشمانت چمنزاران من

داغ چشمت خورده بر چشمان من

پیش از اینت گر که در خود داشتم

هر کسی را تو نمی انگاشتم

درد تاریکیست درد خواستن

رفتن و بیهوده خود را کاستن

سر نهادن بر سیه دل سینه ها

سینه آلودن به چرک کینه ها

در نوازش، نیش ماران یافتن

زهر در لبخند یاران یافتن

زر نهادن در کف طرارها

گمشدن در پهنه بازارها

آه ای با جان من آمیخته

چون ستاره، با دو بال زرنشان

آمده از دور دست آسمان

بستر رگهایم را سیلاب تو

در جهانی اینچنین سرد و سیاه

با قدمهایت قدمهایم براه

ای به زیر پوستم پنهان شده

همچو خون در پوستم جوشان شده

گیسویم را از نوازش سوخته

گونه هام از هرم خواهش سوخته

آه، ای روشن طلوع بی غروب

آفتاب سرزمین های جنوب

آه، آه ای از سحر شاداب تر

از بهاران تازه تر، سیراب تر

عشق دیگر نیست این، این خیرگیست

چلچراغی در سکوت و تیرگیست

عشق چون در سینه ام بیدار شد

از طلب پا تا سرم ایثار شد

این دگر من نیستم، من نیستم

حیف از آن عمری که با من زیستم

ای تشنج های لذت در تنم

ای خطوط پیکرت پیراهنم

آه، می خواهم که برخیزم ز جای

همچو ابری اشک می ریزم هایهای

این دل تنگ من و این دود عود؟

در شبستان زخمه های چنگ ورود؟

این فضای خالی و پروازها؟

این شب خاموش و این آوازها؟

ای نگاهت لای لایی سحربار

گاهواره کودکان بیقرار

ای نفسهایت نسیم نیمخواب

شسته از من لرزه های اضطراب

خفته در لبخند فرداهای من

رفته تا اعماق دنیاهای من

ای مرا با شور شعر آمیخته

این همه آتش به شعرم ریخته

چون تب عشقم چنین افروختی

لاجرم شعرم به آتش سوختی

فروغ فرخزاد

به دنبال توام منزل به منزل

2005-05-25T10:03:00.000+04:30

سلام...اگر به آرشیو روز پنجم آوریل در این وبلاگ مراجعه کنین، به متن یه ترانه بر می خورین که در اون روز به دلیل عدم دسترسی به فضای اینترنتی کافی، نتونستم اصل ترانه (که با صدای ابی! بود) رو براتون آماده کنم....حالا این امکان فراهم شده...به نظرم جالب اومد و گفتم شما هم گوش کنید

موسیقی را از اینجا بشنوید

در جایی که کلمه عبور خواسته شده، عبارات زیر رو وارد کنید

UserName: musicarchive

Password: archive

حل شد؟

2005-05-24T19:45:00.000+04:30

عرض شود که مشکل دانلود ظاهرا حل شده....پس تا زمانی که مشکل دیگه ای مجددا حاصل نشده، می تونین به موسیقی گوش بدید

عرض پوزش

2005-05-24T15:19:00.000+04:30

با سلام و عرض پوزش خدمت مراجعه کنندگان محترم ! فکر می کنم به یه سری علل فنی نا معلوم، سرور اسپای مک (!) که من دو تا آهنگ آخر رو روش بارگذاری کردم، دچار بحران (!) شده و فعلا نمی شه چیزی دانلود کرد...کاری هم حقیقتا در حال حاضر از دست من جز دعا برای هدایت این سرور بر نمیاد...اما شما به تناوب (اگه خیلی مایل به دانلود کردن بودید!!) سر بزنید...بلکه هم یه هو درست شدش....به هر حال پیشاپیش شرمنده ام

شعری از مولانا با صدای محمد اصفهانی

2005-05-24T14:35:00.000+04:30

Heavenly Attraction...

تا من بدیدم روی تو، ای ماه و شمع روشنم
هر جا نشینم خرمم، هر جا روم در گلشنم
من آفتاب انورم، خوش پرده ها را بر درم
من نو بهارم آمدم، تا خارها را بر کنم
تو عشق زیبای منی، هم من توام، هم تو منی
خشمین تویی، راضی تویی، هم شادی و هم درد و غم
لطف تو سابق می شود، جان من عاشق می شود
بر قهر سابق می شود، چون روشنایی بر ظلم
گویم سخن را بازگو، مردی کرم زآغاز گو
هین بی ملولی شرح کن، من سخت کند و کودنم
گوید که آن گوش گران، بهتر ز هوش دیگران
صد فضل دارد این بر آن، کانجا هوا اینجا منم
رو رو که صاحب دولتی، جان حیات و عشرتی
رضوان و حور و جنتی، زیرا گرفتی دامنم
هم کوه و هم عنقا تویی، هم عروه الوثقی تویی
هم آب و هم سقا تویی، هم باغ و سرو و سوسنم

این شعر رو با صدای محمد اصفهانی بشنوید

در جایی که کلمه عبور خواسته شده، عبارات زیر رو وارد کنید
UserName: musicarchive
Password: archive

Truth...

2005-05-24T07:40:00.000+04:30

Truth

GREAT TRUTH that transcends Nature, does not pass from one being to another by way of human speech. Truth chooses Silence to convey her meaning to loving souls.

TRUTH CALLS to us, drawn by the innocent laughter of a child, or the kiss of a loved one; but we close the doors of affection in her face and deal with her as with an enemy.

Gibran Khalil Gibran

Everlasting Reflections

حکومت نظامی - میکیس تیودوراکیس

2005-05-22T23:11:00.000+04:30

Moonlight

خوب امروز بعد از هزار تومان خرج کردن و دوازده ساعت (!) جون کندن تونستم یکی از قطعات بسیار زیبای موسیقی یونان رو براتون آماده کنم....حماسی ترین بخش موسیقی متن فیلم حکومت نظامی ساخته کنستانتین کوستا گاوراس....میکیس تیودوراکیس، سازنده این موسیقی زیبا به سال هزار و نهصد و بیست و پنج در جزیره خیوس یونان متولد شد...تحصیلاتش رو در کنسرواتوار آتن به پایان رسوند و مدتی در پاریس زیر نظر اولیویه مسیان آموزش دید...در جوانی طی جنگ داخلی یونان دستگیر و به خارج تبعید شد...نخستین موسیقی فیلم خود را در هزار و نهصد و پنجاه و سه ساخت. هشت سال بعد و پس از سالها دوری به وطن بازگشت و به عنوان نماینده مردم به مجلس راه پیدا کرد. اما با روی کار امدن نظامیان به زندان افتاد و باز دوران تبعیدش آغاز شد. در هزار و نهصد و هفتاد و چهار باز به وطن برگشت و به عنوان نماینده انتخاب شد. در حالی که در تمام طول این سالها به ساختن موسیقی برای باله، تئاتر، سینما و ترانه سازی نیز اشتغال داشت

متاسفانه (یا از نظر تیودوراکیس خوشبختانه) همیشه کار او در زمینه موسیقی تحت الشعاع فعالیت های سیاسی او قرار گرفته است. در حالی که بدون شک نقش مهمی در اعتلای موسیقی معاصر یونان (به طور عام و نه فقط در شاخه موسیقی فیلم) به عهده داشته است. آثار تیودوراکیس برای فیلم های کنستانتین کوستا گاوراس و مایکل کاکویانیس (که اغلب از مایه های موسیقی بومی یونان بهره می گرفتند) طی دهه های شصت و هفتاد میلادی، برایش محبوبیت بین المللی به دست آوردند

برای شنیدن قطعه انتخابی روی لینک زیر کلیک کنید

و در جایی که کلمه عبور خواسته شده، عبارات زیر رو وارد کنید

UserName: musicarchive

Password: archive

موسیقی حکومت نظامی را بشنوید

Deliverance.......

2005-05-22T19:34:00.000+04:30

Deliverance

اولا شرمنده که پست امروز یه کم دیر شدش....حقیقت مطلب این بودش که از صبح تا حالا داشتم دنبال یه سرویس رایگان می گشتم که بتونم فایلهای صوتی با حجم بیشتر از نیم مگابایت رو روش بارگذاری کنم و از این طریق یه چند تا آهنگ جالب رو اینجا برای همه آماده کنم....به هر حال تا این لحظه که نشده...از این بابت اگه کسی کمکی از دستش بر میاد، دریغ نکنه لطفا....مطلب دوم اینکه از استاد و دوست بزرگوارم آقای دکتر شکوهی بابت پیغام صمیمانشون ممنونم و واقعا از اینکه اینجا دیدمشون، خیلی خوشحالم...همون طور که در تگ بورد هم توضیح دادم، امکان تایپ فارسی در قسمت فوقانی وبلاگ روی این سرویس دهنده عملا وجود نداره، اما همونطور که قول دادم، سعی می کنم نسخه فارسی اشعار مولانا رو هم اینجا بگذارم....و اما حالا، برای اینکه زیاد بدقول نباشم، امروز، دو قطعه از اشعار مولانا رو که احمد شاملو بازخوانی کرده رو روی وبلاگم ارائه می کنم....امیدوارم که لذت ببرید...لینک این دو قطعه در زیراومده که می تونین دانلود کنین...حجمش هم خیلی زیاد نیست....یا حق

اول - حیلت رها کن عاشقا، دیوانه شو دیوانه شو

دوم - جان جهان دوش کجا بوده ای

جایی برای زندگی

2005-05-21T20:02:00.000+04:30

عزت اله انتظامی - صحنه ای از فیلم جایی برای زندگی

نقل از خبرگزاری مهر

امروز با خانم مادر رفتم به محل هنر هفتم در میدون انقلاب!!! باور کنین این سینمای بهمن، منهای محلش، خیلی سینمای شسته رفته ای هستش....فیلم "جایی برای زندگی" اونجا اکران شده...البته پیشنهاد من عصر جدید بودش که مامان جان فرمودن راهش سر راست نیست....منم گفتم چشم...! به هر حال...این فیلم به نقل از وب سایت سینما تگ" چهارمین فیلم بلند محمدرضا بزرگ نیا هستش"....عزت اله انتظامی، هدیه تهرانی، هانیه توسلی، آتیلا پسیانی، فردوس کاویانی و خیلی های دیگه بازی می کردند....به نظرم غیر از پایان ناگهانی و بی خود فیلم، ارزش دیدن رو داره...."اين فيلم داستان خانواده بزرگ عيدي محمد است كه با شروع جنگ تحميلي از هم مي پاشد و املاك آن ها به اشغال نيروهاي دشمن در مي آيد. نبرد نهايي و تلاش براي آزاد سازي منطقه براي هر كدام از افراد خانواده سرنوشت جديدي را رقم مي زند." (نقل از سینماتگ) من اصولا در دیدن فیلم های سینمایی یا ویدیویی همیشه به این نکته توجه دارم که لااقل یک بازیگر درست حسابی توش بازی کنه (حالا درست و غلطش به کنار! چون نظر شخصیه! و اغلب هم این تئوری برای پیدا کردن یه فیلم به درد بخور جواب می ده!) اما با اینکه چنین پیش فرضی به دلیل دستمزدهای نه چندان کلان بازیگران مطرح و قدیمی سینمای ایران خیلی کار منطقی به نظر نمی رسه (یعنی چون کلا دستمزدها بالا نیست! شاید کارگردان ها برای فیلم نامه های درجه دو و سه هم بتونن بازیگر مطرح برای خودشون دست و پا کنن!)، اما این روش حقیقتا برای فیلم های هالیوودی جواب میده....می گین نه؟ امتحانش مجانیه! به هر تقدیر این دومین فیلمی بودش که بعد فیلم "مجردها" از عید نوروز به این ور در سینما دیدم...پیشنهاد می کنم اگر وقت و حوصله دارین، برید و ببینید....این فیلم نامزد یازده سیمرغ از جشنواره فیلم فجر و برنده دو سیمرغ بوده...تا دلتون بخواد هم موافق و مخالف داره...یکی گفته "بر باد رفته ایرانی" یکی هم گفته" برای جلوگیری از خواب آلوده شدن حتما قبلش یه لیوان قهوه بنوشید"....اینه که بهتره آدم خودش بره ببینه و نظر بده...من که خیلی بدم نیومد!!!!یه چند تا لینک هم می گذارم که اگه خواستید برید و بخونید، قبل از دیدن فیلم
http://mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=181189
http://cinetmag.com/Movies/83/Jaee_Baraye_Zendegi.htm

خانه ام آتش گرفته است

2005-05-20T09:59:00.000+04:30

و باز هم همون شعر ازاخوان که چند روز پیش متنش رو

پست کرده بودم...با صدای اخوان

باز هم قاصدک

2005-05-20T09:56:00.000+04:30

امروز شعر قاصدک رو با صدای شاعرش - مهدی اخوان ثالث - اینجا

می گذارم

بشنوید

ابرها و خر آواز خونها

2005-05-20T06:01:00.000+04:30

سی ام اردیبهشت - ساعت شش صبح - تهران

دیشب لااقل به لحاظ آب و هوایی از اون تیپ شبهایی بود که تهرانی ها همیشه توفیق دیدنش رو ندارند...میگم توفیق، چون به نظرم چنین باران و چنان رعد و طوفانی، بیشتر از یک پدیده ظاهری، می تونه باعث بشه که انسان یه کم در خودش و در محیط حیاتش عمیقا غرق بشه...اگر هم شخصیتش طوری باشه که مثل من، مدام هر چیز ساده ای رو به طور خودکار بپیچونه و سعی کنه هر چیز رو طوری ببینه که دیگران، همه، نمی بینند، اون وقته که چنین آسمونی، حرفهای بیشتری هم برای گفتن پیدا می کنه....دیشب، نمی دونم چه حکمتی بود که تمام برق های آسمون، درست در وجهی از افق که پشت مانیتور کامپیوتر من و روبروی چشم من بود، زده می شد....این بود که لااقل با پنج برق آسمون دیشب، چشم در چشم شدم...شلوغ پلوغی غریبی بود...هوا که اینطور میشه من کمی می ترسم...چون همه شرایط زمین و زمان، مصداق میدون جنگی میشه که من سرباز فراری، ، لاجرم از شدت ترس زیر یه جان پناه، موضع گرفتم و همین طور که دندونهام به هم می خورن، وضعیت قمر در عقرب صحنه نبرد رو هم نظاره می کنم و باز هم می ترسم...این ترس تا پایان این سر و صداها ادامه داره....اما صبح که از خواب بلند میشم، وضعیت عبرت انگیز و بی نظیریه....آسمون نیمه ابریه و باد هم مختصر اجساد باقی مونده ابرها رو از صحنه درگیری شب قبل جمع می کنه....پرنده ها هم که مثل خر (!) آواز می خونند...! و عطر خاک نمناک، نقشی نظیر بوی خون در صحنه فردای پس از نبرد رو اجرا می کنه....با این فرق که ویران کننده نیست...بالا برنده است... ابرها پشت به پشت هم، همرزمان دیشبشون رو به جایی می برند که من واقعا از بچگی تا به حال هم نفهمیدم کجاست... این سپاه هم تا چند دقیقه دیگه نا پدید میشه....اما درسی که از این تحول یک شبه و از این بی توجهی و بی خیال بودن پرنده های خر آوازخون (!) در کنار این سپاه خسته خون آلوده میشه گرفت به نظرم این هستش که چنین سکون بعد از جوششی، چنین آرامش بعد از طوفانی، یا چنان سکوت بعد از غرشی، خاصیت دائمی زندگی همه ماست...هممون همین گونه هستیم....همه ما اینگونه زندگی می کنیم که مدام بر سر مسیر نخواسته زندگی، فریاد و فغان سر میدیم....حتی به زندگی فحش ناموسی هم میدیم، تا در مسیری که ما تشخیص میدیم حرکت کنه!!! هوار می کشیم که پاش رو از گلیمش درازتر نکنه!!!! منتها درد اینه که هممون می دونیم که بعد از این همه داد و بیداد، آخرالامر باید به فصل آرامش و سکونی برسیم که شکل نهاییش رو (برنده و بازنده بودنمون رو) یقینا ما تعیین نمی کنیم...این واقعا عین حقیقته!!! تازه این حرف رو کسی میزنه که یه کم بیشتر از استاندارد (!) اعتقاد داره که تکلیف سرنوشت و تقدیر انسان، اساسا دست خودش، عقلش، اعتقاداتش و احساساتشه و سرانجام انتخابی که بر اساس اونها می کنه...اما خودم چه قدر به این حرف خودم رسیدم....تقریبا یه کم!!!! یعنی در واقع جوری نرسیدم که بشه اسمش رو رسیدن گذاشت!!!! زندگی مسیر خودش رو میره، منم مسیر خودم رو!!! منتها بعضی اوقات خواسته ها و داشته های من با اون چیزی که زندگی می خواد تلاقی می کنه و اونجاست که من این رو علم می کنم که دیدید؟ دیدید می گفتم که آدم به هر چیزی که اراده کنه میرسه!!! در صورتی که خودم هم می دونم که مزخرف می گم! چون واقعا زندگی هر مسیری رو که عشقش بکشه و هر تقدیری رو که دلش بخواد (حالا شایدم صلاح آدم باشه! نمی دونم!) سر ما میاره....حالا این وسط حرص و جوش خوردن و آسمون ریسمون بافتن و عین ابرها، ضایع شدن (!) خوبه؟! اینکه هی هوار بکشیم وغرغر کنیم و سرخ و بنفش بشیم و بعدش هم فردا روزی، جلوی زمین و زمان تابلو بشیم (عینه همین ابرهای بینوا!) خوبه؟ یا اینکه نه، عین من بشینی کنار و نظاره گر باشی؟ تازه یه چند تا عکس هم از ابرهای بدبخت بگیری که درس عبرت بشه!!! یا بالاتر از من، عین این خرآوازخونها (!)، از وسط این ابرهای ضایع هم بپری و براشون سوت بلبلی بزنی؟! کدوم بهتره!!؟ خوب بر اساس اصل آسایش طلبی آدمیزاد، یقینا روش دوم خیلی بهتره، اما من یکی عمرا به سیستم شنا کردن در جهت خلاف آب عادت کردم....نمی گم خوبه ها! ولی به هر حال، هرکی یه طوری خوشه دیگه!! نه؟ حالا بعد از این همه دلیل برای بی خیال شدن، به نظر شما انسانیت انسان به کدوم بخش زندگیشه؟ به هوار کشیدنش، به آرامشش، یا به هر دو؟

آسمان چه می گوید؟

Perhaps...

2005-05-18T10:44:00.000+04:30

A Song by: Enrique Iglesias

PERHAPS

Hello old man, how are you?

The years go by and we haven't talked

And I don't want you to think

That I've forgotten you
As for me, I can't complain

Working as always

Although I confess that in my life,

There is much loneliness
Deep down we are so alikeand

I go crazy just thinking
Perhaps life separates us more each day

Perhaps life moves us away from reality

Perhaps you're looking for the desert and

I'm looking for the sea

Perhaps it's thanks to life that

I love you more
Hello old man, how are you?

There are so many things

I want to explain to you

Because we never know

If we'll be here tomorrow
At times we've been going backwards

And you always wanted to be right

But I am tired

And I don't feel like arguing
Deep down we are so alikeand

I go crazy just thinking
Perhaps life separates us more each day

Perhaps life moves us away from reality

Perhaps you're looking for the desertand

I'm looking for the sea

Perhaps it's thanks to life that

I love you more
Perhaps life separates us more each day

Perhaps life moves us away from reality

Perhaps you're looking for the desertand

I'm looking for the sea

Perhaps it's thanks to life that

I love you more
Hello old man, how are you?

The years go by and we haven't talked

And I don't want you to think

That I've forgotten you

Listen Here

ما هم صدتایی شدیم

2005-05-18T10:18:00.000+04:30

سلام...امروز اول صبحی که می خواستم، پست بنویسم، قبلش آمار بازدیدکنندگان وبلاگ رو بررسی کردم....آخه از دیروز یه برنامه نصب کردم که به شکل قابل قبولی، رفت و آمدهای سایت رو نشون میده....جای امیدواری بود که در عرض کمتر از چهل و هشت ساعت، شصت و چهار فرد مستقل (یا با آیپی های مستقل) از وبلاگ دیدن کردند....صفحه اصلی وبلاگ هم صد و هفت بار لود شده و پنجاه نفر هم کسانی بودند که برای اولین بار به این وبلاگ اومده بودند...از این حیث به خودم و این وبلاگ امیدوار شدم، چون بعد یکی دو ماه، این آمار مال تنها دو روز آخر هستش....اتفاق جالب و در عین حال عجیب و غریبی هم دیروز رخ دادش!!! اینکه وسط روز، یک ایمیل از لوس آنجلس (!) دریافت کردم از طرف یک آقای آمریکایی!!! (که البته به دلایل تقریبا محکمی سر کاری نبود!!!!) که گفته بود وبلاگ من رو دیده و گفته بود که از زبان و خط و شعر فارسی خوشش میاد (گرچه فارسی بلد نیست!) و چون میون این همه متن، تنها تونسته بود، متنی که از مولانا در قسمت سر تیتر وبلاگ اومده رو بخونه، کلی خوشش اومده بود و می گفت سلیقه شعریت خوبه!!!!! حالا یکی نیست بگه، که شما انگلیسی زبونها اگر فارسی بلد بودید و می تونستید اشعار شعرای فارسی رو همون طوری که هستن و با همون زبانی که سروده شدند، بخونید، حتما به جای ناهار شام، می خواستین هی بزنین زیر آواز....به هر حال برام خیلی عجیب بود که میون این همه دوست و آشنا، یه آمریکایی زبون نا بلد (!) هم پیدا شد که وبلاگ من رو ببینه و نظر بده....تازه در خصوص روابط ایران و آمریکا هم ابراز ناراحتی می کرد که بین ما رابطه مستقیم و نزدیکی نیست....حالا این بابا کی بود، الله اعلم!!! باز هم امروز می نویسم...تا بعد

یک کلیپ دیگر...سیمین غانم

2005-05-17T10:54:00.000+04:30

من تمنا کردم که تو با من باشی

تو به من گفتی

هرگز، هرگز

پاسخی سخت و درشت

و مرا غصه این هرگز کشت

حمید مصدق

ببینید و بشنوید

قطعه ای بسیار زیبا با صدای احمد شاملو

2005-05-17T08:44:00.000+04:30

امروز داشتم آرشیو کلیپ های فلشی رو که مدت ها از سایت های مختلف دانلود کرده بودم رو مرور می کردم...برخی از اونها به نظرم خیلی قشنگ اومدن و گفتم که از امروز برخی رو اینجا بگذارم...انشاله که مورد

توجه قرار بگیرن...یا حق

از اینجا دانلود کنید یا مستقیما بشنوید

طبیعت، زیبایی

2005-05-16T06:28:00.000+04:30

یک گل بسیار کوچک و بسیار زیبا - عکس از خودم

ابتدای خیابان ولنجک - تهران

کسانی که بیشتر زندگیشان را در شهرهای پر جمعیت گذرانده اند، چیز زیادی درباره ساکنان دهکده های کوچک گوشه و کنار لبنان نمی دانند. جریان تمدن مدرن ما را با خود برده است. ما فلسفه آن زندگی ساده و زیبا را فراموش کرده ایم، که در خلوص و پاکی معنوی است، یا چنین وانمود می کنیم که فراموش کرده ایم. اگر سرمان را بر می گرداندیم و نگاه می کردیم، بی تردید آن زندگی را می دیدیم که در بهاران می خندد، زیر خورشید تابستانی می خوابد، در پاییز درو می کند و در زمستان به استراحت می پردازد، درست مانند مادرمان، طبیعت. ما در امور مادی از روستاییان جلوتریم، اما روح آنان از روح ما شریف تر است. ما زیاد می کاریم، چیزی درو نمی کنیم، اما آنان هر آنچه می کارند، درو می کنند. ما بنده اشتهامان هستیم، و آنان فرزند قناعتشان. ما از جام زندگی چیزی را می نوشیم که با تلخی، یاس، ترس و ملال آمیخته است، آنها از جام زلال و گوارای زندگی می نوشند

جبران خلیل جبران

گفتگو - سیمین بهبهانی

2005-05-15T19:18:00.000+04:30

گفتی که می بوسم تو را، گفتم تمنا می کنم

گفتی اگر بیند کسی؟ گفتم که حاشا می کنم

گفتی ز بخت بد اگر، ناگه رقیب آید ز در؟

گفتم که با افسونگری، او را ز سر وا می کنم

گفتی که تلخی های می، گر ناگوار افتد مرا؟

گفتم که با نوش لبم، آن را گوارا می کنم

گفتی چه می بینی - بگو - در چشم چون آیینه ام؟

گفتم که من خود را در او، عریان تماشا می کنم

گفتی که از بی طاقتی، دل قصد یغما می کند

گفتم که با یغماگران - باری - مدارا می کنم

گفتی که پیوند تو را با نقد هستی می خرم

گفتم که ارزان تر از این، من با تو سودا می کنم

گفتی اگر از کوی خود، روزی تو را گویم: برو؟

گفتم که صد سال دگر، امروز و فردا می کنم

گفتی اگر از پای خود، زنجیر عشقت وا کنم؟

گفتم ز تو دیوانه تر، دانی که پیدا می کنم

.....

سیمین بهبهانی

همه مردان شاه

2005-05-15T15:07:00.000+04:30

All the Shah's Men:

An American Coup

and

the Roots of the Middle East Terror

هیچ چیز جدیدی در جهان وجود ندارد، جز آن سرگذشتی که شما نمی دانید.

هری ترومن

این جمله آغازین کتابی است از استیفن کینزر با عنوان "همه مردان شاه" که توسط شهریار خواجیان به فارسی ترجمه شده و انتشارات اختران اون رو چاپ کرده...حقیقت اینه که از امروز تصمیم گرفتم هر از چندگاهی، یه کتاب جالبی که خودم خونده باشم و برام جالب بوده باشه رو بهتون معرفی کنم و این اولین کتاب از این سری هستش. برای آشنایی بیشتر شما، بهتر دیدم که متن گزیده ای که در پشت کتاب نوشته شده رو اینجا بگذارم...به نظرم کتاب مفیدی هستش

نیم قرن پیش، آمریکا برای نخستین بار دولتی را در کشوری خاورمیانه ای سرنگون کرد. قربانی این کودتا دکتر محمد مصدق نخست وزیر منتخب و دموکرات ایران بود. اگرچه کودتا در ابتدا یک موفقیت به شمار می رفت، امروز خود را به عنوان درس وحشتناکی برای خطرات دخالت خارجی نشان می دهد

در این کتاب، خبرنگار کهنه کار نیویورک تایمز، استیفن کینزر، شرح دست اول و کاملی از این عملیات سرنوشت ساز به دست می دهد. گزارش وی، بازسازی ساعت به ساعت رویدادهای مرداد هزار و سیصد و سی و دو را در بر می گیرد و با ارزیابی "میراث عذاب آور و وحشتناک کودتا"، به پایان می رسد

عملیات آژاکس، که نام رمز کودتا بود، تاریخ ایران، منطقه و جهان را دگرگون کرد. محمدرضا شاه را به تخت طاووس بازگرداند و به او امکان داد استبدادی را به کشور تحمیل کند که در نهایت، انقلاب اسلامی را موجب شد. انقلاب اسلامی به نوبه خود الهام بخش بنیادگرایان در سراسر دنیای اسلام شد

کینزر در این کتاب تاکید می کند که دور از ذهن نمی نماید که بتوان خط ممتدی را از نقطه آغاز عملیات آژاکس تا رژیم سرکوبگر شاه و سرانجام انقلاب اسلامی و تا گردونه های آتشینی که مرکز تجارت جهانی در نیویورک را به کام خود کشیدند، ترسیم کرد

این کتاب با رویکردی هوشمندانه به تاریخ خاورمیانه و سیاست خارجی آمریکا، نگاهی روشنگر به رویدادی می اندازد که پیامدهای ناخواسته آن - انقلاب اسلامی و تعرض خشونت بار آمریکا - تاریخ جدید جهان را شکل بخشیده است. با توجه به نقش رو به گسترش ایالات متحده در خاورمیانه، خواندن این کتاب ضروری به نظر می رسد

کوهنوردی این هفته

2005-05-14T07:25:00.000+04:30

امروز خواستم یه مطلب دیگه ای رو بنویسم، اما از اونجایی که قضیه سفر دیروز و تازه کردن دیدار با دوستانی که دو سال ندیده بودمشون، برام خیلی فرح بخش و جالب بود، این شد که گفتم امروز رو اول در این باره بنویسم...اول باید بگم که شاید دو سال پیش یا کمی بیشتر، به واسطه یکی از دوستان با یه گروه انسان بسیار ارزشمند آشنا شدم که گرچه تنوع جالبی داشتن، اما لااقل در دو چیز مشترک بودن...یکی انسانیت، یکی هم کوه! و از اون موقع بود که منم سعی کردم که بوسیله همنشینی با اونها، کمی از رنگ سبز روشن اونها رو بگیرم...البته نمی دونم موفقیتی داشتم یا نه، اما لااقل از نظر روحی که تاثیر مثبتی روی من داشته و دارند...به هر حال به خاطر گرفتاری های روزمره این جمع، مدتی پخش و پلا شدیم، گرچه تقریبا همه به نوعی دنبال تازه کردن دیدار ها بودن...بالاخره این هفته (هر چند از نظر تعداد به صورت ناقص) این امکان فراهم شد و سه نفر از دوستان خیلی خیلی عزیز اون جمع رو به واسطه قرار کوه دیدم....و یک روز جمعه رو در کنار اونها و در ارتفاعات سبز تهران گذروندم...نکته جالب دیگه ای که دیروز وجود داشت این بود که بالاخره بعد عمری حسرت خوردن (!) من تونستم با پایه پیاده از میدون دربند تا ایستگاه پنج توچال صعود کنم...البته برای اعضای این گروه که همشون از زن و مرد، پنجاه درصد عمرشون رو در کوه سپری می کنن (!) این کار خیلی هم عجیب نبود، اما برای من خیلی هیجان انگیز بود....به هر حال روز خیلی خوبی بود...و یه خاطره خیلی خوب ازش درست شد....امیدوارم که بازم شانس دیدنشون رو داشته باشم...تا ببینیم

زمستان

2005-05-12T14:21:00.000+04:30

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت، سرها در گریبان است

کسی سر بر نیارد کرد پاسخ گفتن و دیدار یاران را

نگه جز پیش پا را دید، نتواند

که ره تاریک و لغزان است

وگر دست محبت سوی کس یازی

به اکراه آورد دست از بغل بیرون

که سرما سخت سوزان است

نفس، کز گرمگاه سینه می آید برون، ابری شود تاریک

چو دیوار ایستد در پیش چشمانت

نفس کاین است، پس دیگر چه داری چشم

ز چشم دوستان دور یا نزدیک؟

مسیحای جوانمرد من! ای ترسای پیر پیرهن چرکین

هوا بس ناجوانمردانه سرد است...آی

دمت گرم و سرت خوش باد

سلامم را تو پاسخ گوی، در بگشای

منم من، میهمان هر شبت، لولی وش مغموم

منم من، دشنام پست آفرینش، نغمه ناجور

نه از رومم، نه از زنگم، همان بیرنگ بیرنگم

بیا در بگشای در، بگشای، دلتنگم

حریفا، میزبانا، میهمان سال و ماهت پشت در چون موج می لرزد

تگرگی نیست، مرگی نیست

صدایی گر شنیدی، صحبت سرما و دندان است

من امشب آمدستم وام بگذارم

حسابت را کنار جام بگذارم

چه می گویی که بیگه شد، سحر شد، بامداد آمد؟

فریبت می دهد، بر آسمان این سرخی بعد از سحرگه نیست

حریفا! گوش سرما برده است این، یادگار سیلی سرد زمستان است

و قندیل سپهر تنگ میدان، مرده یا زنده

به تابوت ستبر ظلمت نه توی مرگ اندود، پنهان است

حریفا! رو چراغ باده را بفروز، شب با روز یکسان است

سلامت را نمی خواهند پاسخ گفت

هوا دلگیر، درها بسته، سرها در گریبان، دستها پنهان

نفسها ابر، دلها خسته و غمگین

درختان اسکلتهای بلور آجین

زمین دلمرده، سقف آسمان کوتاه

غبار آلود مهر و ماه

زمستان است

مهدی اخوان ثالث

2005-05-12T10:32:00.000+04:30

بازدیدکنندگان نمایشگاه در حال آماده شدن برای نماز

2005-05-12T10:31:00.000+04:30

اذان ظهر و مسجد نمایشگاه

2005-05-12T10:28:00.001+04:30

نمایی زیبا از استخر نمایشگاه در یک روز بسیار گرم

2005-05-12T10:28:00.000+04:30

نمایی دیگر از غرفه روزنامه شرق - مطبوعات

2005-05-12T10:27:00.000+04:30

نشریه تهران تایمز - مطبوعات

2005-05-12T10:23:00.000+04:30

روزنامه جام جم - مطبوعات

2005-05-12T10:21:00.000+04:30

سازمان چاپ و انتشارات اقبال

عکسهای جدیدتر از نمایشگاه تهران

2005-05-12T10:20:00.000+04:30

باز هم مسجد دانشگاه

همون طوری که دیروز هم گفتم، من برای بار دوم رفتم به نمایشگاه کتاب و مطبوعات....عکسهای خوبی هم گرفتم که الان می تونین ببینین....یا حق

جام اگر بشکست

2005-05-11T07:20:00.000+04:30

گل کوهی

زندگی در چشم من شبهای بی مهتاب را ماند

شعر من نیلوفر پژمرده در مرداب را ماند

ابر بی باران اندوهم

خار خشک سینه کوهم

سالها رفته است کز هر آرزو و خالی است آغوشم

نغمه پرداز جمال و عشق بودم آه

حالیا خاموش خاموشم

یاد از خاطر فراموشم

روز چون گل می شکوفد بر فراز کوه

عصر پرپر می شود این نوشکفته - در سکوت دشت

روزها این گونه پرپر گشت

لحظه های بی شکیب عمر

چون پرستوهای بی آرام در پرواز

رهروان را چشم حسرت باز

اینک اینجا، شعر و ساز و باده آماده است

من - که جام هستی ام از اشک لبریز است

می پرسم

در پناه باده باید رنج دوران را ز خاطر برد؟

با فریب شعر باید زندگی را رنگ دیگر داد؟

در نوای ساز باید ناله های روح را گم کرد؟

ناله من می تراود از در و دیوار

آسمان- اما- سراپا گوش و خاموش است

همزبانی نیست تا گویم به زاری ای دریغ

دیگرم مستی نمی بخشد شراب

جام من خالی شدست از شعر ناب

ساز من: فریادهای بی جواب

نرم نرم از راه دور

روز چون گل می شکوفد بر فراز کوه

روشنایی می رود در آسمان بالا

ساغر ذرات هستی از شراب نور سرشار است - اما من

همچنان در ظلمت شبهای بی مهتاب

همچنان پژمرده در پهنای این مرداب

همچنان لبریز از اندوه می پرسم

جام اگر بشکست؟

ساز اگر بگسست؟

شعر اگر دیگر به دل ننشست؟

فریدون مشیری

برداشت دوم

2005-05-11T06:37:00.000+04:30

امروز برای بار دوم می خوام برم نمایشگاه...البته قصد خرید چیزی ندارم...فقط محض همراهی با یکی از دوستان و دیدن جاهایی که ندیدم و البته گرفتن یه سری عکس که اون دفعه نتونستم....حالا بعد رجعت اگه حرف به درد بخوری برای عرضه داشتم، عرض می کنم

Tag Board...

2005-05-10T14:55:00.000+04:30

امروز کلی درسهای شب قبل رو که مزدک داده بود، مرور کردم! و با کلی زحمت یه قسمت برای رد و بدل کردن سریع پیغام با خودم و خودتون راه انداختم...انشاله که به درد بخوره...فکر کنم چیزه خوبیه...تو مایه های اسکرپ بوک (!) در اورکات علیه الرحمه میتونه باشه! به هر صورت محلش درست زیر قسمت آرشیو و نظرسنجی هستش...تا ببینیم

Love Reflections - Gibran Khalil Gibran

2005-05-10T11:43:00.000+04:30

گل و خار - عکس از روشن عزیز - ارتفاعات درکه - تهران

هنگامی که عشق به شما اشارتی کرد، از پی اش بروید

هرچند راهش سخت و ناهموار باشد

هنگامی که با بالهایش شما را در بر می گیرد، تسلیمش شوید

گرچه ممکن است تیغ نهفته در میان پرهایش مجروحتان کند

وقتی با شما سخن می گوید باورش کنید

گرچه ممکن است صدایش رویاهاتان را پراکنده سازد

همان گونه که باد شمال باغ را بی بر می کند

زیرا عشق همان گونه که تاج بر سرتان می گذارد، به صلیبتان می کشد

همان گونه که شما را می پروراند، شاخ و برگتان را هرس می کند

همان گونه که از قامتتان بالا می رود و نازک ترین شاخه ها تان

را که در آفتاب می لرزند نوازش می کند

به زمین فرو می رود و ریشه هاتان را که به خاک چسبیده اند می لرزاند

عشق، شما را همچون بافه های گندم برای خود دسته می کند

می کوبدتان تا برهنه تان کند

سپس غربالتان می کند تا از کاه جداتان کند

آسیابتان می کند تا سپید شوید

ورزتان می دهد تا نرم شوید

آنگاه شما را به آتش مقدس خود می سپارد تا برای

ضیافت مقدس خداوند، نانی مقدس شوید

نظرسنجی وبلاگ

2005-05-10T00:51:00.000+04:30

سلام به همه مراجعان عزیز....الان که این پست رو می نویسم، ساعت دقیقا یک بامداد روز سه شنبه هستش...حقیقت اینه که امروز چند ساعتی رو به مطالعه قابلیت های جالبی که میشه ازشون برای ارتباط بهتر با خواننده های وبلاگ استفاده کرد، صرف کردم...یکی از اولین قابلیت ها که به نظرم خیلی جالب اومد، امکان رای گیری اینترنتی بودش...کدهای لازم برای این کا رو پیدا کردم، اما از اون جایی که در رابطه با زبان اچ تی ام ال (!) من از مبتدی هم کمی اون ور ترم، اینه که از انسانیت و معرفت و وقت یکی از دوستان بسیار عالم (در زمینه شبکه و غیر شبکه) نهایت حسن استفاده رو کردم. و از اون جایی که هماهنگ کردن کدها با ساختار و زمینه وبلاگ، کاری بود که فقط از دست همچین کسی بر میومد، این بود که این بنده خدا رو یه دو سه ساعتی پایه نت نشوندم، تا خواسته هام رو بگم و ایشون هم به سرعت و دقت عملی کنه...که خدا وکیلی هم دستش درد نکنه...چون نتیجه کار از چیزی که می خواستم، دو سه قدمی جلو تره (یعنی با اینکه من کمی سخت سلیقه هستم، اما ایشون هم کار رو خوب از آب در آورد)...به هر تقدیر، همین جا از مزدک خان بابت این همه لطف بی حساب ممنونم...آدم یکی دو تا رفیق این ریختی داشته باشه، تو کارهاش در نمیمونه...حالا خبری که می خواستم بدم اینه که، از امروز می تونین، نظرتون رو در مورد این وبلاگ به رای بگذارید و نظر دیگرون رو هم ببینید...یه نگاهی به سمت چپ صفحه وبلاگ در زیر آرشیو بندازین، محل رای گیری رو پیدا می کنین....از امروز دوست دارم برای مطالب دیگه هم به تناوب رای گیری کنم....نتایجش جالب میشه...زحمتی هم نداره...منتظر نظراتتون هستم و در آخر، باز هم از مزدک عزیز ممنونم....یا حق

جمع وصل

2005-05-09T07:31:00.000+04:30

گل کوهی

در هیات وارستگان، دیوانگان، دلدادگان

من همره این کاروان، جویندگان، یابندگان

صورتگر دریادلان، افسونگر هستی ما

این دل چه کار آید، غم سرگشتگان، پیوستگان

کوچنده ام از این جهان، یکجا به آن دیگر جهان

هر جا شوم ساکن، در این هفت آسمان، همسایگان

رحل اقامت افکنم، من بر در اول سماء

ایزد که رخصت می دهد، دلبستگان، وابستگان

شور و شری دارم عجب، گوینده با خود ذکر حق

حق عاشقم داند در این، صاحبدلان، شوریدگان

ای روح طوطی وار ما، پرپر مزن بر گرد ما

یکجا پری بالا بزن، با همرهان، آزادگان

بینم در این خاک زمین، جان دگر، خود برترین

جانی به معنی همره دلُبردگان و بَردگان

افسردگان جمع ما، خود ساکن و همراه ما

ای دل جدایی می طلب، از خستگان، پژمردگان

این بوده ام حرف و سخن، اندر دلم، گاهی به تن

خوش باشد آن حال نکو، بر همدلان، پایندگان

بودن

2005-05-08T18:45:00.000+04:30

گر بدین سان زیست باید پست

من چه بی شرمم اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم

بر بلند کاج خشک کوچه بن بست

گر بدین سان زیست باید پاک

من چه ناپاکم اگر ننشانم از ایمان خود، چون کوه

یادگاری جاودانه بر تراز بی بقای خاک

احمد شاملو

2005-05-08T18:33:00.000+04:30

سر در یکی از سالن های ناشران عمومی

2005-05-08T18:31:00.000+04:30

مردم در نمایشگاه کتاب

2005-05-08T18:30:00.000+04:30

مردم در نمایشگاه کتاب

2005-05-08T18:28:00.000+04:30

مسجد نمایشگاه

2005-05-08T18:26:00.000+04:30

غرفه روزنامه شرق - نمایشگاه مطبوعات

گزارش

2005-05-08T17:49:00.000+04:30

غرفه روزنامه شرق در نمایشگاه مطبوعات

باز هم سلام...همونطور که صبح زود نوشتم، امروز من یه سر رفتم به نمایشگاه کتاب و مطبوعات...بعد که اومدم خونه، با خودم گفتم که بیام و یه چیزی شبیه به گزارش از دیده های امروزم اینجا بنویسم...اول از همه بگم که من از بخش نمایشگاه کتاب، فقط بخش ناشران عمومی رو دیدم، علتش هم این بود که پارسال و سالهای گذشته که به فرض از قسمت کتب خارجی بازدید کردم، فقط کفرم در اومد...چون به کل نقض غرض بود به نظرم...کلی کتاب باحال با قیمت هایی که دود از کله آدم بلند می کنه و برای خریدنشون هم اغلب باید بن کتاب داشته باشی...تازه پیدا کردن بن کتاب هم خودش کار حضرت فیله، و بعد به هر حال بن هم مثل هوا، هم پولیه و هم محدودیت داره!!! اینه که امسال بی خیال خارجی ها شدم....ناشران دانشگاهی رو هم ندیدم، چون نه کنکور کارشناسی ارشد دارم و نه اینکه دانشجو هستم (کلا از هفت دولت آزادم!)...لذا همون ناشران عمومی رو دیدم و به نظرم، خوب کاری کردم...اگه اغراق نباشه، باید بگم که نود درصد از کتب ارائه شده در نمایشگاه به دو دسته عمده تقسیم میشن....یا اراجیف اساسی هستن و یا اینکه گرونن...و بنابراین، کتابهایی که کسی مثل من می تونست بخره جزو ده درصد با قیمانده میشدن...که هم ارزون باشن و هم کمتر اراجیف...من کلا یازده تا کتاب و یک نوار و دو تا سی دی خریدم و الان هم از خودم راضی هستم...!یکی از اونها کتاب زندگی نامه "کارمن بن لادن" هستش که در حقیقت یه دختر نیمه ایرونی نیمه سوئیسی بوده که با یکی از اعضای خانواده بن لادن ها ازدواج می کنه و مسیر زندگیش به کل دگرگون میشه....این کتاب امسال کلی طرفدار داره و من هم به صورت جو گیرانه ای (!) خریدمش...همین طور مدتها بود که دنبال آلبومی از بوچلی می گشتم ولی یا پیدا نمی کردم و یا اینکه وقتی پیدا می کردم، پولی برای خریدنش نداشتم. ولی امروز به لطف نمایشگاه کتاب (!) این آلبوم رو هم خریدم....در کل امروز کمی سالن ها خلوت بودن و مشکل خاصی پیش نیومد...اینه که به کسانی که دوست دارند نمایشگاه برن، توصیه می کنم ظرف فردا پس فردا حتما این کار رو انجام بدن....چیزی که امروز راضی کننده نبود، این مساله بود که من به دو علت عکس کم گرفتم...! علت اول این بود که زیادی سرگرم کتابها بودم و علت دوم هم این بود که حقیقتش ترسیدم توی این هاگیر واگیر بیان به منم گیر بدن بگن آقا چرا عکس می گیری!!! ولی عمرا یه بار دیگه می رم و فقط عکس می گیرم....نمایشگاه مطبوعات هم بدک نبود...چند تا از مجری های تلویزیونی رو دیدم و غرفه "خبر ورزشی" هم چند تا فوتبالیست معروف روآورده بود که من نمی شناختمشون!!!! ولی تنها غرفه ای که واقعا قشنگ و شلوغ بود، غرفه روزنامه شرق بود...آقای زیدآبادی هم اون وسط معرکه گرفته بود. منم از فرصت استفاده کردم و ازش عکس گرفتم...البته قرار بود امروز دکتر معین هم ساعت چهار بیاد غرفه شرق که من هم به دلیل نا امیدی از اصلاحات (!) و همین طور پادرد و کمردرد شدید، فورا محل رو ترک کردم....به هر حال این هم امروز ما بود...چند تا عکس از امروز رو هم براتون می گذارم روی وبلاگ...ولی جدی اگه می خواین برین نمایشگاه، نگذارید برای آخر هفته....یا حق

روز موعود

2005-05-08T07:49:00.000+04:30

خوب فکر کنم اگر خدا بخواد، من امروز برم به اجتماع کتاب خون های ایران...نمایشگاه بین المللی...حالا خدا رحم کرده که برادران ارجمند در شورای شهر، امسال رو بی خیال انتقال نمایشگاه به خارج شهر شدن...چون اگر اساس کار بر خودخواهی باشه و من به موضوع ترافیک و غیره کاری نداشته باشم (گرچه یحتمل همین امروز هم یکی دو ساعت پشت ترافیک نمایشگاه گرفتار می شم) اما اینکه احساس کنم به صورت بالقوه، نمایشگاه بیخ گوشمه، خیلی احساس بهتری به آدم (لااقل من!) دست میده....حالا تا ببینیم چی میشه...جالب اینکه یه جایی خوندم که گفته بود امسال کلی از مردم به دلیل قیمت بالای کتب (حتی با وجود تخفیف های تا پنجاه درصد!!) باز هم با دست خالی از نمایشگاه میان بیرون....منم برم شانسم رو امتحان کنم...یا حق

The Other Night...

2005-05-08T07:19:00.000+04:30

Loves and Needs...

عکس بالا، اثر هنری روشن جان هستش

_____________________

دیشب دلی با خستگی رو بر رخ زیبا نهاد

واندر نهان، یک آسمان، رویای آن شیوا نهاد

زخمی تن و غمگین سر از همراهی بیتا مهان

یکجا سخن برد و برٍ سجاده دیبا نهاد

مرده در این صورتگری، سردی دل خودپروری

عاشق کشی چون سرخوشی، رسمی دگر بر جا نهاد

گفتم خدا، گشتم ز جان، روی از سخن بر من نشان

او بی محل، دامن کشان، دل بر ره سینا نهاد

زنده دلم، آسان وطن، از همرهی راه او

دلداه سر، در یک زمان، حالی دگر بر پا نهاد

هان من نمی دانم سفر، چون از وطن دل بر کنم؟

آتشفشان با یار من، آتشدلی بیجا نهاد

ای عارفان، صاحبدلان، عاشق ترین دریادلان

معشوق ما با دیگران، عشقی دگر بر جا نهاد

من بر اساس یاد او، طبل و دهل یکجا زنم

موزون زدن خوش باشد او، زان دم مرا تنها نهاد

بیچاره اورکات

2005-05-06T20:12:00.000+04:30

سلام...امروز با خودم گفتم که هر چند با تاخیر (!) بیام و راه حلی که مدتیه برخی از دوستان و من جمله خودم برای رفتن به اورکات استفاده می کنیم رو اینجا اعلام کنم....مدتیه که من از سایت زیر استفاده می کنم

http://filter2005.com

اینجا می تونید در محل مورد نظر، آدرس سایت اورکات رو بنویسید و خیلی راحت و مثل سابق با دوستانتون در ارتباط باشید....برای اونهایی هم که یه کم حوصله تنظیم پراکسی سرور دارند، دو تا پراکسی معرفی می کنم که تا این تاریخ خوب جواب دادن

66.250.69.1 Port:8572

206.106.238.193 Port:8086

امیدوارم که به درد بخورن....یا حق

BBC Interview with Prof. Lotfi Zadeh

2005-05-06T11:59:00.000+04:30

Prof. Lotfi Zadeh

پروفسور لطفی زاده، دانشمند ايرانی تبار و مبدع منطق فازی، روز سه شنبه سوم می 2005 به دعوت کانون مهندسين و متخصصين ايرانی در آلمان و دانشگاه فنی برلين، با حضور رئيس دانشگاه (کورت کوتسلر) و معاون ارشد علمی اش، (ساختمان تاريخی دانشگاه) پس از امضای کتابچه طلای يادبود، نام خود را در کنار بزرگان علم و صنعت دنيا به ثبت رساند.

همه لوازم پيرامون ما که آسايش را برايمان معنا می کند و تکنيک "اتومات" و "هوش مصنوعی" را در بطن خود دارد از ابداع پروفسور لطفی زاده نشان دارد.
پروفسور "لطفی زاده" که در جهان علم به پرفسور "زاده" مشهور است، مخترع منطق علمی نوين "فازی" است، که جهان صنعت را دگرگون کرد

امروزه هيچ دستگاه الکترونيکی، از جمله وسايل خانگی بدون اين منطق در ساختار خود ساخته نمی شوند. با منطق فازی پروفسور لطفی زاده، ابزار هوشمند می شوند و توانايی محاسبه در آنان نهادينه می شود

از شوروی به تهران، از تهران به آمريکا
او در سال 1921 در شهر باکو در جمهوری آذربايجان به دنيا آمد. پدرش يک ژورناليست ايرانی بود که در آن زمان به دلايل شغلی در باکو بسر می برد و مادرش يک پزشک روس بود

وی ده ساله بود که در اثر قحطی و گرسنگی سراسری پديد آمده در سال 1931، به اتفاق خانواده به وطن پدری اش ايران بازگشت. لطفی زاده در دبيرستان البرز تهران، تحصيلات متوسطه را به پايان رساند و در امتحانات کنکور سراسری، مقام دوم را کسب نمود. در سال 1942 رشته الکترونيک دانشگاه تهران را با موفقيت به پايان رساند و در طی جنگ دوم جهانی برای ادامه تحصيلات به آمريکا رفت

او در سال 1946 موفق به اخذ مدرک ليسانس از دانشگاه ماساچوست گرديد. و در سال 1949 به دريافت مدرک دکترا از دانشگاه کلمبيا نائل گرديد. و در همين دانشگاه با تدريس در زمينه "تئوری سيستم ها" کارش را آغاز نمود. او در سال 1959 به برکلی رفت تا به تدريس الکتروتکنيک بپردازد و در سال 1963 ابتدا در رشته الکتروتکنيک و پس از آن در رشته علوم کامپيوتر کرسی استادی گرفت
لطفی زاده به طور رسمی از سال 1991 بازنشسته شده است، وی مقيم سانفرانسيسکو است و در آنجا به پروفسور "زاده" مشهور است. لطفی زاده به هنگام فراغت به سرگرمی محبوبش عکاسی می پردازد. او عاشق عکاسی است و تاکنون شخصيت های معروفی همچون روسای جمهور آمريکا، ترومن و نيکسون، رو به دوربين وی لبخند زده اند.
سرگرمی ديگر لطفی زاده "HI FI" است. او در اتاق نشيمن خود بيست و هشت بلندگوی حساس تعبيه نموده تا به موسيقی کلاسيک با کيفيت بالا گوش کند
پروفسور لطفی زاده دارای بيست و سه دکترای افتخاری از دانشگاه های معتبر دنياست، بيش از دويست مقاله علمی را به تنهايی در کارنامه علمی خود دارد و در هيئت تحريريه پنجاه مجله علمی دنيا مقام "مشاور" را داراست

تئوری منطق فازی در يک نگاه
بر خلاف آموزش سنتی در رياضی، او منطق انسانی و زبان طبيعت را وارد رياضی کرد. شايد بتوان با دو رنگ سياه و سفيد مثال بهتری ارائه داد. اگر در رياضی، دو رنگ سياه و سفيد را صفر و يک تصور کنيم، منطق رياضی، طيفی به جز اين دو رنگ سفيد و سياه نمی بيند و نمی شناسد. ولی در مجموعه های نامعين منطق فازی، بين سياه و سفيد مجموعه ای از طيف های خاکستری هم لحاظ می شود و به اين طريق فصل مشترک ساده ای بين انسان و کامپيوتر بوجود می آيد
اين منطق حدود چهل سال پيش در آمريکا توسط لطفی زاده پايه ريزی شد. و برای اولين بار در سال 1974 در اروپا برای تنظيم دستگاه توليد بخار، در يک نيروگاه کاربرد عملی پيدا کرد. با پيشرفت چشمگير ژاپن در عرصه وسايل الکترونيکی، در سال 1990 کلمه "فازی" در آن کشور به عنوان "کلمه سال" شناخته شد

متن گفتگو با پروفسور لطفی زاده را اینجا بخوانید

نمایشگاه

2005-05-05T19:24:00.000+04:30

BookFair

سلام....به سلامتی نمایشگاه کتاب امسال هم شروع شدش...و مشکل هرسال من با این قضیه هم ایضا آغاز گردید!!! حقیقت امر اینه که سه مشکل همیشه برای من وجود داشته و داره!!! یکی وقت...یکی پول...و آخر هم صبر ایوب جهت تحمل شلوغ پلوغی نمایشگاه....مشکل اول و آخر رو که به جهت بیست و چهارسال زندگی در تهران باهاش کنار اومدم!! اما مشکل وسطی معمولا تعیین کننده این مطلبه که من چند تا کتاب از نمایشگاه بخرم...چون در مورد رفتن یا نرفتن که باید بگم قطعا می رم...حالا تا ببینیم امسال چی میشه

جملاتی نغز از کلوب

2005-04-26T18:38:00.000+04:30

سلام...امروز من عضو یک سایت شبیه اورکات به اسم کلوب شدم....یه بخشی در این سایت به اسم حرف های
جالب هستش که نظرم رو واقعا جلب کرد...اینه که چندتاش رو اینجا می گذارم

________________

روزي مردي ثروتمند در اتومبيل جديد و گران قيمت خود باسرعت فراوان از خيابان كم رفت و آمدي مي گذشت. ناگهان ازبين دو اتومبيل پارك شده در كنار خيابان يك پسر بچه پاره آجري به سمت او پرتاب كرد.پاره آجر به اتومبيل او برخوردكرد . مرد پايش را روي ترمز گذاشت و سريع پياده شد و ديدكه اتومبيلش صدمه زيادي ديده است. به طرف پسرك رفت و اورا سرزنش كرد.پسرك گريان با تلاش فراوان بالاخره توانست توجه مرد را به سمت پياده رو، جايي كه برادر فلجش از روي صندلي چرخدار به زمين افتاده بود جلب كند. پسرك گفت:"اينجا خيابان خلوتي است و به ندرت كسي از آن عبورمي كند. برادر بزرگم از روي صندلي چرخدارش به زمين افتاده و من زور كافي براي بلند كردنش ندارم. براي اينكه شما را متوقف كتم ناچار شدم از اين پاره آجر استفاده كنم". مرد بسيار متاثر شد و از پسر عذر خواهي كرد. برادرپسرك را بلند كرد و روي صندلي نشاند و سوار اتومبيل گرانقيمتش شد و به راهش ادامه داد.در زندگي چنان با سرعت حركت نكنيد كه ديگران مجبور شوندبراي جلب توجه شما پاره آجر به طرفتان پرتاب كنند !خدا در روح ما زمزمه مي كند و با قلب ما حرف ميزند. اما بعضي اوقات زماني كه ما وقت نداريم گوش كنيم،او مجبورمي شود پاره آجربه سمت ما پرتاب كند. اين انتخاب خودمان است كه گوش كنيم يا نه
_______
براي رسيدن به جايي که تا بحال نرسيده ايم بايد از راهي برويم که تا بحال نرفته ايم . گاندي
______
شکست وجود ندارد مگر در ذهن سازنده اش
______
لحظه ها را گذرانديم تا به خوشبختي برسيم .. غافل از اينکه .. خوشبختي همان لحظه هايي بود که مي گذرانديم ..

2005-04-22T08:28:00.000+04:30

جایی خوندم که نوشته بود : در زندگی هر آنچه را که بخواهی به دست نخواهی آورد؛ اما هر آنچه را که به دست می آوری، باید خواسته باشی

Sima Bina...

2005-04-21T19:46:00.000+04:30

سلام....امروز با خودم گفتم که یه ترانه جالب از سیما بینا رو روی وبلاگم بگذارم....با هر زحمتی بود امکانش فراهم شد و الان می تونین از اینجا بشنوید...یا حق

2005-04-20T09:32:00.000+04:30

Foggy Darakeh...

وصف جمال دلبران، نیم از ممات عاشقان

این عاشق دیوانه سر، دارد نوای بیدلان

من در تمنای توام، ای مهرخ شبهای من

تا در سحرگاه دلم، گردم سبوی می خوران

اینجانب از دست عدم، می گردم آخر بر فلک

با عشق پروازی کنم، من از در کوی مهان

هر دم به آخر می رسد، این جان سر بر در ولی

یاد و تولای توام، می دارد اندر دل فغان

گویم مرا دردی عجب، می سوزدم از پا به سر

خود من ندانستم ولی، می خوانم این سوز از زبان

ما در کویر دنیوی، فرقت به دست آورده ایم

هم طالب قربت شدیم، از صاحب این سالکان

عاشق منم، زیبا تویی، شیدا منم، رویا تویی

از دست این شیداییم، دلداده بر ابرو کمان

رویت به معنی نایدم، کویت تمنی آیدم

من خود سپرده دست دل، یکباره بر دست زمان

هر سوی این چرخ و فلک، گشتی دگر بر هر طرف

گشت مرا بین، تا نفس گردم نوای نی زنان

صبح سحرگاهی، جهان، یکسر فنایی می کند

هر دم فدایی بودنت، گردیده کار رهروان

این طوطی ناطق نما، هم از تو می خواهد وفا

تا گوید از عمق دلش، تسبیح و یاد بی هوان

Gloom...

2005-04-20T07:04:00.000+04:30

امشب از دست نظربازی خود آمده ام

نکته با سنگ صبوری که مرا برده به راه، داده نگاه، بسته در دست پگاه

کم کمک می گویم...بر فلک می خوانم

این دلاویزی شبهای اخیرم عجب است

سردی دلهره هایم به سراپای وجود

انجمادی که نمی دانم چیست، که نمی خواهم گفت

داد از بی دردی

قلم از دست خودم می گیرم

کم نگاهی به در بسته دل می دارم

آرزویی که مرا بیدار است

عاقبت دیدار است

از سر دلشدگی های دلم آمده ام

از ندانستن این واژه بی معنی "من"، هر دم از عاقبت این وادی

از سراپای تنم می لرزم

2005-04-20T06:43:00.000+04:30

Creation...

خداوندا! در این هیجان صبحگاهی، در این جریان بی پایان عاشقی، در این جاویدان حیات بندگی و در این جویندگی بی انتهای کمال؛ با تصوری مجنون وار از پایندگی وجودت، دل به دریای ابدیت داده ایم...رهروان زنده دلی بوده ایم که هر دم با وزش نسیم رویش، چون درختانی استوار، قامت افراشته ایم....ما را دریاب

2005-04-19T13:00:00.000+04:30

A lonely folwer in a valley...

خانه ام آتش گرفته ست ،

آتشي جانسوز هر طرف مي سوزد اين آتش پرده ها و فرشها را ، تارشان با پود

من به هر سو مي دوم گريان

در لهيب آتش پر دود

وز ميان خنده هايم تلخ و خروش گريه ام ناشاد از دورن خسته ي سوزان مي كنم فرياد ، اي فرياد ! ي فرياد

خانه ام آتش گرفته ست ، آتشي بي رحم همچنان مي سوزد اين آتش

نقشهايي را كه من بستم به خون دل

بر سر و چشم در و ديوار در شب رسواي بي ساحل واي بر من ، سوزد و سوزد

غنچه هايي را كه پروردم به دشواري در دهان گود گلدانها

روزهاي سخت بيماري

از فراز بامهاشان ، شاد دشمنانم موذيانه خنده هاي فتحشان بر لب

بر من آتش به جان ناظر در پناه اين مشبك شب من به هر سو مي دوم ، گريان ازين بيداد

مي كنم فرياد ، اي فرياد ! اي فرياد

واي بر من ، همچنان مي سوزد اين آتش

آنچه دارم يادگار و دفتر و ديوان

و آنچه دارد منظر و ايوان

من به دستان پر از تاول اين طرف را مي كنم خاموش

وز لهيب آن روم از هوش

ز آندگر سو شعله برخيزد ، به گردش دود تا سحرگاهان ،

كه مي داند كه بود من شود نابود

خفته اند اين مهربان همسايگانم شاد در بستر

صبح از من مانده بر جا مشت خاكستر

واي ، آيا هيچ سر بر مي كنند از خواب مهربان همسايگانم از پي امداد ؟

سوزدم اين آتش بيدادگر بنياد مي كنم فرياد ، اي فرياد ! اي فرياد

مهدی اخوان ثالث

To Adore...

2005-04-18T13:26:00.000+04:30

می دانی از چه می گویم...اقیانوس بیکرانه ای که هردم زندگی از مشرقش طلوع می کند و در افق بی منتهای خویش، جاوید ماندن را به تفسیر می نشیند...آموزگار از خود جداگشتن و به او پیوستن...از قطره قطره های عنایت سیراب شدن، رویاگونه بودن؛ چون بی پایانی زاینده زیستن....مردانگی را در ایثار نمایاندن...هیچ گشتن و او شدن؛ مخزن اسرار بودن و دم بر نیاوردن...عاشق بودن.... بر این رویای سراسر بیداری تفسیر دیگری ندارم...حقیقتی را می طلبم که هر دم زندگیمان بر گرد محورش می خرامد...جوینده احساسی هستم که محلی برای نجوایش و گوشی برای شنیدن زمزمه اش ندیده ام....تبلور این حس ملکوتی را در این مهد زمینی می کاوم....آیا نغمه های همایون و شور، تکاپوی وجودی زمینی برای اعتراف این حس اند؟ آیا تعادل قافیه ها، هق هق باران، نوازندگی آسمان، هیاهوی ابرها، اندوه غروب، شکوه طلوع، طبیعت رویایی باد، گردش امواج دریا، آواز پر مرغان هوایی، ترجمان هماهنگ رویش عشق اند؟ چه می گویم...! عاشقی از رگ گردن نیز نزدیک تر است... " دوست داشتن" کشش حسی غریب با قربتی عظیم به وجودی آسمان گونه، در بستری خدایی است....تعاملی عاشقانه که از پس پرده های عصمت انسانی جوانه می زند...

.دوست داشتن، چه زیباست

To my spiritual mate...To the lord...

2005-04-17T22:12:00.000+04:30

یاور آسمانی ام...ای رفیق! اکنون که در برابر طبیعت ملون روزگار درمانده ام، مرا همدمی جز وجود بی پایان تو نیست...جست و خیز و تلاشی بی ثمر در کشاکش روزهای پر هیاهوی سرزمین مادری ام و صدای فراخوانی که از دور می شنوم...آه چه بگویم....در کویر برهنه پلید صفتی های جماعت، چون اسیری بی مسیر، راه نرفته ای را به سوی مقصدی نامعلوم می پویم! هدایت کجاست؟ مختصر رنگ و لعابهای دینی ام را به کدامین وزش سوزان این کویر هبه کرده ام؟ خانه روشنم کجاست؟ ز چه سان بود که نسیم عشق خدایی را در درون بی بنیه ام یافتم و لختی بعد از شمیم اهوراییش مست گشتم و بعد از آن همه رقص سماع بود و جنبشی در جهت دوست...اما چه شد؟ همان است که گفته اند "اگر مرد رهی جانا قدم مردانه زن" و من نبودم...من نبودم؟ پس از کجاست این همه جوشش؟ این خروش ویرانگر و این التهاب دمادم...از چه روست که لبان به هم فشرده ام فریادی عمیق را در پهنای جسد خاکی ام سر می دهد؟ نازنینا! این سکوت را در کدامین مرحله تبلورم در روح و جانم تزریق کردی؟ به خداوندی ات که همین سکوت است که شرق و غرب وجودم را به لرزه انداخته و پس از آن مصیبتی غم بار و درد و رنجی بی پایان....قطره قطره زندگی ام، جویباری از اشک و خشم فروخفته ای است که از تقدیر دارم...می دانم که می دانی چه می گویم...! این چند کلامی که از محبت می دانم را نمی دانم در زیر دست آن فرشته زرین بالی که گلم می سرشت یافتم، یا پس از آن بود که در زیر سایه برگهای نوبهاری در تبعیدگاه خاکی ام، و یا در کنار طپش روح مادرم....!اعتراف نامه زندگی ام را در ثلث راه نرفته می نویسم...به زیبایی و فریبندگی خاک، به همرازی مهتاب، به لطافت باران، به عروج آفتاب و به خروش طوفان سوگند، که حیاتم دم به دم حرکتی در جهت حسی آسمانی بود...اگرچه از درک میزان عاجزم؛ اما در اخلاص و یکرنگی همین بس که هیچ گاه پیروز میدان محبت نبودم...نه از آن رو که ناتوانی و عجز بود...شاید بیش از آن نمی طلبم...گمانم بر این است که طلب محبوب در وجودم عمقی ندارد و بیش از آن سروری او را در افق می جویم....معامله کودکانه ایست این طریق...بجویی و نیابی...بجویی و نخواهی...! و این را هم تو می دانی...تو می خواهی

2005-04-17T11:04:00.000+04:30

Beetle...

این سوسک نازنین رو روز جمعه در کوه شکار کردیم...عکس خیلی جالبی شد به نظرم....و برای اینکه جالب تر بشه بر روی عکس کلیک کنید تا در سایز بزرگتری ببینیدش

Jose Feliciano...

2005-04-17T10:17:00.000+04:30

سلام...دیروز در بین مجموعه فایل های موسیقیم، آهنگ قشنگی رو پیدا کردم که چند وقت پیش رفیق شفیقم (روشن!) در بین یه سری آهنگ دیگه بهم داده بود. امروز گفتم اون رو بر روی وبلاگ بگذارم. این آهنگ ظاهرا از آلبومی به نام " و خورشید خواهد درخشید..." هستش...متن این ترانه رو هم می گذارم که اگه خوشتون اومد داشته باشین. بنا به یه سری دلایل تکنیکی (!) مجبور شدم فایل آهنگ رو به صورت زیپ شده روی وبلاگ قرار بدم. به هر حال چون اغلب دوستان ویندوز ایکس پی دارند باز کردن این فایل براشون کاری نداره و مثل یک فولدر معمولی باز می شه. اگر هم ایکس پی نداشتید، برنامه های وین زیپ و غیره که در دسترس عموم هستش. به هر حال این هم پست امروز...زنده باشید

Listen to the pouring rain

Listen to it pour,

And with every drop of rainYou know I love you more

Let it rain all night long,Let my love for you grow strong,

As long as we're togetherWho cares about the weather?

Listen to the falling rain,Listen to it fall,

And with every drop of rain,I can hear you call,

Call my name right out loud,I can hear above the clouds

And I'm here among the puddles,

You and I together huddle.

Listen to the falling rain,Listen to it fall.

It's raining,It's pouring,The old man is snoring,

Went to bedAnd he bumped his head,

Couldn't get up in the morning,

Listen to the falling rain,

listen to the rain

دریافت فایل زیپ شده این ترانه

Lyric by: Mehdi Akhavan Sales...

2005-04-15T21:16:00.000+04:30

قاصدك هان چه خبر آوردي ؟
از كجا وز كه خبر آوردي
خوش خبر باشي, اما, اما
گرد بام و در من
بي ثمر مي گردي

انتظار خبري نيست مرا
نه ز ياري نه ز ديار و دياري ـ باري
برو آنجا كه بود چشمي و گوشي با كس

برو آنجا كه ترا منتظرند

قاصدك

در دل من همه كورند و كرند

دست بردار ازين در وطن خويش غريب

قاصد تجربه هاي همه تلخ
با دلم مي گويد
كه دروغي تو, دروغ؛
كه فريبي تو, فريب

قاصدك! هان, ولي . . . آخر . . . اي واي

راستي آيا رفتي با باد؟
با توام, آي! كجا رفتي؟ آي . . .
راستي آيا جائي خبري هست هنوز؟
مانده خاكستر گرمي, جائي؟
در اجاقي ـ طمع شعله نمي بندم ـ خردك شرري هست هنوز؟

قاصدك

ابرهاي همه عالم شب و روز
در دلم مي گريند

2005-04-11T22:24:00.000+04:30

آنک که خدا مرا بسان سنگریزه ای درون این دریاچه شگفت افکند، سطح آن را با چرخابهای بیشمار پراکنده ساختم؛ اما آنگاه که به قعر آب رسیدم، سراسر خاموش شدم

جبران خلیل

2005-04-08T07:14:00.000+04:30

شکوفه های بهاری و پیرمرد کوهنورد - ارتفاعات درکه - پنج شنبه 18 فروردین 1384

2005-04-07T23:37:00.000+04:30

به دلیل خستگی و مردگی شدید از نوشتن امروز معذورم

2005-04-06T13:53:00.000+04:30

عجب رسمیه، رسم زمونه

قصه برگ و باد خزونه

می رن آدما، از اونا فقط خاطره هاشون به جا می مونه

کجاست اون کوچه، چی شد اون خونه

آدماش کجان؟ خدا می دونه

بوته یاس باباجون هنوز

گوشه باغچه، توی گلدونه

عطرش پیچیده تا هفت تا خونه

خودش کجاست؟ خدا می دونه

می رن آدما، از اونا فقط خاطره هاشون به جا می مونه

بشنوید و ببینید

Paulo Coelho

2005-04-05T22:21:00.000+04:30

یک دوست و همدمی که اغلب تاثیر غریبی روی من داره این متن رو روزی فرستاده بود

همراه با همسرم در ساحل دريا قدم ميزديم که ناگهان شنيديم دختر جوانی با لحني متقاعد کننده به دختري ديگر ميگفت:من زندگي خودم را اينطور برنامه ريزی کرده ام. در فکر فرو رفتم.آيا اين دختر روی رويدادهايي حساب کرده که درست در زماني رخ ميدهند که منتظرشان نيستيم؟آيافکر ميکند که شايد خداوند برنامه ای متفاوت و بسيارجالب داشته باشد؟آيا اين فرضيه را جدي ميگيرد که دخالت اشخاص ديگر در برنامه هاي خداوند مداخله در ايده ها وطرح های برتر است؟ عيسی مسيح ميگويد چه کسي ميتواند الف يا يايي به سرگذشت خويش بيفزايد؟ما برای زيستن افسانه اي شخصي داريم.اما اين افسانه خودش را اينجا و اکنون آشکار ميکند و نه در نقشه هايي که برای آينده ميکشيم.هر چيز ديگری فقط هذيان است

Tell me what the PAIN is...

2005-04-05T21:13:00.000+04:30

آنگاه زنی به سخن در آمد و گفت: با ما از درد سخن بگو
و او گفت

درد شما شکستن پوسته ای است که فهم شما رادر بر دارد. همان گونه که هسته میوه باید بشکند تا مغز آن آفتاب ببیند، شما هم باید با درد آشنا شوید

و اگر می توانستید دل خود را از اعجازهای زندگی خود در شگفت بدارید، درد شما هم کمتر از خوشی شما شگرف می نمود؛
و آنگاه فصل های دل خود را می پذیرفتید، چنان که همیشه فصل هایی که بر کشتزارهاتان می گذرد پذیرفته اید
و زمستان های اندوه خود را با متانت نظاره می کردید
بسیاری از دردهایتان را شما خود برگزیده اید
این داروی تلخی ست که با آن طبیب درون شما، خویشتن بیمارتان را درمان می کند

پس به این طبیب اعتماد کنید و داروی او را با صبر و آرام بنوشید

زیرا که دست او را، اگرچه سخت و سنگین باشد، دست مهربان ذات ناپیدا راهبری می کند

و جامی که او می آورد، اگرچه لبهاتان را بسوزاند، از گلی ساخته شده ست که کوزه گر دهر آن را با اشک پاک خود سرشته است

پیامبر- جبران خلیل جبران

2005-04-05T21:09:00.000+04:30

اگر تنهاترین تنهاها شوم، باز هم خدا هست! او جانشین همه نداشتن هاست

دکتر علی شریعتی

2005-04-05T12:48:00.000+04:30

Caspian Sea...September 2002

پشت دریا شهری است...که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است